شنبه - چهارشنبه17:00-20:00 , پنجشنبه : 08:00-11:00شماره های تماس :011-33367082 و 33353788-011آدرس : ساری، بلوار امیر مازندرانی، مجتمع سینا، طبقه سوم، واحد 18


اخبار

کاشی وار

مطالب بیشتری موجود نیست.
-آزاری.jpg
13/جولای/2019

 

4 نوع کودک آزاری  وجود دارد :

1-جسمی   2-جنسی   3- روانی یا عاطفی  4-مسامحه یا غفلت

 

کودک آزاری جسمی     

 

به آسیبی که در نتیجه خشونت فیزیکی ایجاد شود , کودک آزاری جسمی گفته می شود,ولو آنکه  قصد آسیب رسانی وجود نداشته باشد.

 

 

آسیبی که در اثر کودک آزاری فیزیکی ایجاد می شود , ممکن است نتیجه اعمال زیر باشد:

1-ضربه زدن , سیلی زدن

2- تکان دادن سریع, پرتاب کردن , هل دادن , لگد زدن

3-نیشگون گرفتن , گاز گرفتن , خفه کردن , کشیدن موها

4- سوزاندن  با سیگار , آب داغ  یا سایر مواد داغ

5- تنبیه شدید بدنی

 

آیا تنبیه بدنی معادل کودک آزاری جسمی است؟

 

در کودک آزاری جسمی , در نتیجه  خشونت فیزیکی ,  آسیب ایجاد می شود  به استفاده از قدرت بدنی  به قصد ایجاد درد برای اصلاح یا کنترل عمل کودک , تنبیه بدنی گفته

می شود و قصد ایجاد آسیب و جراحت وجود ندارد.

همانطور که  می دانید  , تنبیه بدنی  به آسانی می تواند  از کنترل  خارج و تبدیل به کودک آزاری  شود.

 

سایر انواع اختصاصی  کودک آزاری جسمی  شامل موارد زیر می باشد:

1سندروم کودک  تکان خورده :

تکان دادن کودک کم سن یا کودک نوپا که باعث صدمات جدی  در ناحیه سر می شود .

 

2- سندروم مونچهازن با پروکسی :

با قصد  و نیت در کودک  یک بیماری  ایجاد می کنند مثلا داروی خاصی به کودک می دهند و باعث عوارضی       می  شوند یا به اشتباه افراد دیگر را متقاعد می کنند که کودک بیمار است که هر 2 مورد خطر ناک و توهین آمیز است.

3- استفاده از دارو  طی بارداری  :

مصرف الکل و تعدادی  از داروها  در زمان بارداری  یا شیر دهی  ممکن است باعث آسیب  به کودک شده و منجربه مشکلاتی مثل سندروم الکلی شود.

 

تعدادی از علائم کودک آزاری جسمی

 

1-سوختگی و علائم گاز گرفتگی , بریدگی , خراشیدگی و  و تاولی که به شکل  یک شئ  باشد.

2-مقاومت در رفتن به خانه

3-ترس از افراد بزرگسال

 

 

کودک آزاری جنسی

       

به هر نوع ارتباط جنسی فرد بزرگسال با کودک , کودک آزاری جنسی اطلاق می شود که شامل آمیزش جنسی, زنای  با محارم , تجاوز جنسی , هم جنس بازی می شود .

 

سایر مثال ها شامل موارد زیر  است:

1-نوازش کردن ,تماس یا بوسیدن اندام های جنسی کودک

2-تجاوز به حریم خصوصی : مجبور کردن کودک به در آوردن لباس ,تماشای کودک در حمام یا اتاق خواب

3-قرار دادن کودکان در معرض روابط جنسی بزرگسالان:

نشان دادن فیلم های پورن به کودکان ,تعریف کردن داستانهای سخیف

4- استثمار تجاری :استثمار جنسی از طریق  روسپی گری کودکان  یا استفاده از کودکان در فیلم های پورن .

صرف نظر از واکنش یا رفتار کودکان , مسئولیت این کار  به عهده افراد بزرگسال است که وارد روابط جنسی  با کودکان نشوند . در این امر گناهی متوجه  کودکان نیست.

 

سوء استفاده  کننده ها ی جنسی شامل افراد زیر هستند:

1-پدر ,مادر , خواهر ,برادر یا سایر اقوام

2-افرادی که از کودک نگهداری  می کنند (پرستار کودک )

3-معلم ,مربی ورزشی ,کشیش

4-کسانی که کودک را به فرزندی قبول کردند یا خانواده هایی که مراقبت از دانش  آموزان خارجی را بعهده گرفتند.

5- همسایگان یا دوستان

6- افراد غریبه

 

بعضی از علائم سوء استفاده جنسی   

1-علاقه غیر طبیعی  به دانستن در مورد روابط  جنسی

2-اغواگری و فریبندگی

3- پرهیز از مسائل  مربوط  به مسائل  جنسی  یا عدم پذیرش  بدن خود  یا اندام جنسی خود

4- بیش از حد  معاشرتی  بودن  یا پرخاشگری شدید

5- ترس از شخصی  خاص یا افراد خانواده

 

علائم هشدار دهنده کودک آزاری  جنسی از طریق اینترنت   

1-کودک زمان زیادی را بویژه شب ها در اینتر نت  می گذراند.

2- در کامپیوتر کودک, فیلم های  مستهجن و پورن  وجود دارد.

3- برقراری  تماس های تلفنی  مشکوک از افراد نا شناس

4- دریافت ایمیل , هدیه یا بسته از افراد غریبه

5- هنگام ورود به اتاق, کودک مانیتور کامپیوتر را خاموش کرده یا صفحه را عوض می کند.

6- دوری کودک از خانواده

7- کودک از اکانتی که متعلق به شخص دیگری است استفاده می کند.

 

کودک آزاری  عاطفی   

کودک  آزاری عاطفی  به هر رفتار , روش یا عدم انجام کاری  اطلاق می شود که با سلامت ذهنی یا تکامل اجتماعی او تداخل دارد .

این عمل می تواند از یک توهین ساده تا تنبیه  شدید متغیر باشد.کودک  آزاری  عاطفی تقریبا همیشه همراه با فرمهای دیگر کودک آزاری می باشد .( یعنی  به تنهایی معمولا دیده نمی شود)

 

 

بطور  شگفت آوری  , سوء استفاده عاطفی , اثرات منفی  روانی  طولانی  تری  نسبت به کودک آزاری  جسمی  یا حتی جنسی دارد.

 

سایر  اسامی  برای کودک آزاری عاطفی 

1-کودک  آزاری  زبانی

2-کودک آزاری ذهنی

3- کودک آزاری  روانی  یا  بد رفتاری  روانی

 

افراد زیر می توانند کودک را مورد کودک آزاری  روانی  قرار دهند:

1- والدین یا پرستاران  کودک

2- معلمان یا مربی  های ورزشی

3-برادر یا خواهر

4- دانش آموزان  راهنمایی یا دبیرستان  در محفل های اجتماعی

 

کودک  آزاری  از نوع مسامحه و غفلت

مسامحه و غفلت یک نوع بسیار شایع کودک آزاری است.

اگر کودک  آزاری جسمی و جنسی را با هم جمع  کنیم , کودکانی که از مسامحه رنج می برند  بیشتر از کودکانی هستند که از مجموع  کودک آزاری جسمی و جنسی رنج  می برند. قربانیان این کودک آزاری  به سختی  شناسایی   می شوند, چون غفلت  نوعی  از کودک آزاری است  که در آن قصور  از انجام کار مطرح می شود.

بین معانی  کودک آزاری  عاطفی  و غفلت هم پوشانی  وجود دارد.

با این حال غفلت به معنی برآورده نکردن نیازهای اساسی کودک می باشد .

اگر یک بار غفلت  ایجاد شود  به معنی  کودک آزاری  نیست  اما اگر  این مسئله  مرتب تکرار شود , غفلت مطرح می شود.

 

3 نوع  اصلی غفلت و مسامحه وجود دارد :           

  1-غفلت فیزیکی

2- غفلت تحصیلی

3-غفلت عاطفی

 

غفلت فیزیکی

عدم تهیه غذای کافی و پوشاک مناسب متناسب با فصل, خانه امن و تمیز و مراقبت پزشکی لازم

عدم سرپرستی  مناسب از کودک

غفلت تحصیلی

عدم ثبت نام کودک در مدرسه (کودکی که در سن مدرسه است )احتیاجات ضروری  برای تحصیل  بر آورده  نشود.

این مورد هم چنین شامل مواردی است که به کودک اجازه غیبت های مکرر از مدرسه داده شود ( بدون علت )

 

غفلت های  عاطفی

عدم حمایت عاطفی , دوست داشتن  و عشق  به کودک این مورد شامل  غفلت, هم در برآوردن نیازهای عاطفی کودک و هم حمایت روانی  مورد نیاز  کودک می باشد.

 

بعضی  از علائم غفلت و مسامحه        

1- لباسهای  نا متناسب با فصل و آب و هوا

2-کثیف بودن  کودک و عدم استحمام  مناسب

3-گرسنگی شدید

4-بطور واضح مراقبت از کودک انجام  نمی شود


_خونی-فقر-آهن.jpg
28/ژوئن/2019

کم خونی فقر آهن وقتی اتفاق می افتد که آهن کافی در بدن وجود ندارد.در فردی که کم خونی فقر آهن دارد,تعداد گلبول های قرمز نسبت به زمان معمول کاهش می یابد.
گلبول های قرمز شامل هموگلوبین,یک پروتئینی که اکسیژن را در تمام بدن حمل می کند, می باشد.
بدن برای ساخت هموگلوبین به آهن نیاز دارد.بدون آهن کافی هموگلوبین و گلبول های قرمز کمتری ساخته می شود که منجربه کم خونی می شود. درمان با مکمل های آهن معمولا باعث بهبود کم خونی می شود.
علائم کم خونی فقر آهن
در ابتدا کم خونی فقر آهن ممکن است علامتی نداشته باشد.
در هنگام بروز علائم ,کودک ممکن است:
1-رنگ پریده به نظر آید.
2-بدخلق شود.
3-بسیار خسته باشد.
4- بعد فعالیت خیلی زود خسته شود.
5- احساس سرگیجه و سبک سری کند.
6-افزایش ضربان قلب داشته باشد.
7-تاخیر تکاملی و مشکلات رفتاری داشته باشد.
8- به خوردن یخ و مواد غیر غذایی مثل خاک تمایل داشته باشد(به این حالت پیکا می گویند)

 

علل کم خونی فقر آهن
1-اختلال در جذب آهن ( بیماری سلیاک)
2-از دست دادن خون در اثر جراحت, دوره پریود
در دختران , از طریق روده
3-عدم دریافت آهن کافی از مواد غذایی که شامل موارد زیر می شود:
_کودکانی که میزان زیادی شیر گاو مصرف می کنند یا شیرخوارانی که قبل یکسالگی شیر گاو مصرف می کنند.
_گیاه خواران به علت اینکه گوشت را که یک منبع غنی از آهن است مصرف نمی کنند.
_کودکان شیر مادر خوار که مکمل های آهن دریافت نمی کنند.
_کودکانی که زودتر از موعد به دنیا آمدند یا وزن تولد کمی دارند به آهن بیشتری نیاز دارند ( آهن شیر مادر و شیر خشک برای آهن کافی نیست.)

تشخیص فقر آهن

پزشکان معمولا کم خونی فقر آهن را با روش های زیر تشخیص می دهند:
1-سوال در مورد علائم کم خونی
2- پرسش در خصوص رژیم غذایی
3- جستجو درمورد سابقه پزشکی کودک
4-انجام معاینات کامل

5- انجام تست های خونی برای :
-دیدن گلبول های قرمز زیر میکروسکوپ
-اندازه گیری میزان هموگلوبین و آهن در خون
-بررسی سرعت ساخته شدن گلبول های قرمز
-انجام سایر آزمایش های خون برای رد کردن سایر انواع کم خونی

درمان کم خونی فقر آهن

پزشکان, کم خونی فقر آهن را با مکمل های آهن که از طریق شربت یا قرص به مدت 3 ماه داده
می شود درمان می کنند.
برای کمک به جذب آهن موارد زیر رعایت شود:
1-آهن همراه با آنتی اسید , شیر, چای داده نشود زیرا این مواد در جذب آهن اختلال ایجاد می کنند.
2-مکمل آهن با معده خالی مصرف شود ( مگر آنکه باعث درد معده شود)

 

 

کودکی که کم خونی بسیار شدید دارد , ممکن است نیاز به تزریق خون یا دریافت آهن وریدی داشته باشد.اگر کم خونی فقر آهن بوسیله عامل دیگری غیر از کمبود آهن در مواد غذایی ایجاد شود درمان شامل موارد زیر می شود:
1-در مواردیکه دوره های پریودی, طولانی و سنگین است درمان باید شامل کاهش خونریزی شود.
2- کاهش مصرف شیر گاو در رژیم غذایی
3- بیماری زمینه ای درمان شود
والدین چه کمکی می توانند بکنند؟

_اطمینان حاصل کنید که کودک مکمل آهن را دقیقا طبق توصیه پزشک مصرف می کند.
_غذای خانواده حاوی مواد غذایی با آهن بالا باشد.

منابع خوب آهن شامل :
1- غلات صبحانه که با آهن غنی شده است.
2-گوشت قرمز , گوشت پرندگان و ماهی
3- پنیر سویا 4-زرده تخم مرغ
5- حبوبات 6- کشمش و مویز

بالا دارندCمیوه جات و سبزیجاتی که ویتامین
یا یک لیوان آب پرتقال طبیعی همراه با وعده غذایی اصلی مصرف شود , این کار به جذب آهن کمک می کند.
زمانیکه کودک شما گیاهخوار است با یک متخصص تغذیه یا پزشک کودکان مشورت کنید , زیرا آنها به کودک کمک می کنند تا بوسیله تغذیه آهن کافی بدست آورد.

برای پیشگیری از کم خونی فقر آهن در کودکان کم سن اقدامات زیر را انجام دهید:

1-به کودکان زیر یکسال شیر گاو ندهید.
2- شیر گاو را در کودکان بالای یکسال به 2 فنجان در روز محدود کنید.

دادن شیر گاو به میزان بیشتر باعث ایجاد احساس سیری در آنها می شود, در نتیجه مواد غذایی حاوی آهن بالا را کمتر مصرف
می کنند.


92.jpg
05/ژوئن/2019

مننژیت به التهاب پرده های اطراف مغز و نخاع گفته می شود.

علل مننژیت

مننژیت معمولا بوسیله عفونت باکتریایی یا ویروسی که به مایع مغزی نخاعی حمله کرده است و باعث التهاب پرده های مغزی می شود ایجاد می گردد.

مایع مغزی نخاعی مایعی است که در میان  فضای باز مغزی وجود دارد و از مغز و طناب نخاعی محافظت می کند.

مننژ >> پرده نازکی است که مغز و کانال نخاعی را می پوشاند.

قارچ ها و انگل ها هم ممکن است باعث مننژیت  شوند.

شدت علائم و پیش آگهی در کودک به عامل

 بیماری زای اختصاصی که باعث مننژیت شده,بستگی دارد.

مننژیت در شیر خواران ,کودکان و بزرگسالان می تواند رخ دهد.

بعضی باکتریها و ویروس ها در سن خاصی شایعتر هستند.

در شیر خواران کم سن و نوزادان شایعترین عوامل باکتریایی شامل موارد زیر است:

1- استرپ گروه B

2-ایکلای

3-لیستریامونوسیتوژن

در شیرخواران و کودکان شایع ترین عوامل باکتریایی شامل موارد زیر می شود:

1-هموفیلوس آنفولانزای تیپ B

2-نیسریامننژیتیدیس  

3-استرپتوکوک پنومونیه    

 

مننژیت ویروسی

ویروسهایی که می توانند باعث مننژیت شوند:

1-پولیو ویروس

2-انترو ویروس

3- اوریون

4- هرپس سیمپلکس ویروس

مننژیت ویروسی شایعتر می باشد و معمولا خطر کمتری دارد.

مننژیت های باکتریایی معمولا شدید تر بوده و ممکن است منجربه عوارض طولانی مدت و مرگ شوند.

چطور عفونت مننژیتی انتقال پیدا می کند ؟

عوامل بیماری زایی که باعث مننژیت  می شود معمولا در مجاری تنفسی فرد ساکن می شود وممکن است  در تماس با افرادی که حامل عفونت هستند منتقل شود و یا لمس مواد آلوده مثل دستگیره ,سطوح سخت,اسباب بازی ها و سپس تماس همان دست آلوده  با چشم ,دهان و بینی باعث انتقال عفونت می شود .

عامل بیماریزا هم چنین ممکن است از طریق ترشحات تنفسی که از طریق عطسه,گفتگوی نزدیک و یا تماس  سطح آلوده منتشر می شود ,انتقال یابد.

عفونت  معمولا از مجاری تنفسی آغاز می شود و سپس به سمت خون مهاجرت کرده و در نهایت به مغز و طناب نخاعی می رسد.

عفونت ممکن است ابتدا با علائم سرماخوردگی ,عفونت سینوسی یا عفونت گوش ظاهر شود و سپس از طریق سینوسها به مغز و مایع مغزی نخاعی برسد اگر چه این طریق انتشار کمتر شایع است .

یک کودک ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد ولی عامل بیماریزا را در بینی  یا گلوی خود حمل کند.

 

 

علائم و نشانه های مننژیت

علائم و نشانه های مننژیت به عامل بیماریزایی که باعث عفونت شده بستگی دارد. با این حال هر کودکی ممکن است علائم مختلفی را تجربه کند.

نشانه ها در کودکان و شیرخواران کم سن  ممکن است شامل موارد زیر باشد:

1-تحریک پذیری

2-تب

3-کاهش شیر خوردن

 4-خوابیدن بیشتر از معمول

5-گریه با صدای بلند

6-قوس دادن به پشت

7-گریه هنگام بلند کردن یا نگه داشتن کودک

8-گریه  تسلی ناپذیر

9-برآمدگی ملاج (قسمت نرم وسط جمجمه)

10-تغییر قابل توجه خلق و خوی

11-بثورات  پوستی دانه دانه به رنگ قرمز بنفش

کودکان بزرگتر از یکسال

1-درد گردن یا پشت

2-سردرد

3-خواب آلودگی

4-گیجی

5- تحریک پذیری

6-تب

7- کاهش سطح هوشیاری

8-تشنج

9- ترس از نور(حساسیت به نور)

10-امتناع از خوردن

11-تهوع و استفراغ

12-سفتی گردن

13-بثورات پوستی دانه دانه به رنگ قرمز بنفش

علائم مننژیت ممکن است چند روز بعد از سرما خوردگی ,آبریزش بینی ,اسهال واستفراغ ظاهر شود.

نشانه های مننژیت ممکن است با سایر مشکلات پزشکی اشتباه شود.همیشه برای تشخیص با پزشک کودک خود مشورت کنید.

تشخیص

علاوه بر سابقه کامل پزشکی و معاینات بالینی ,ابزار های تشخیصی برای مننژیت شامل موارد زیر می باشد:

1-پونکسیون نخاعی(گرفتن مایع نخاعی)

با یک سوزن مخصوص در قسمت انتهایی پشت در قسمت کانال نخاعی فشار آورده ,سپس مقدار کمی از  مایع خارج شده  را برای آزمایش  می فرستیم.

بررسی مایع مغزی نخاعی مشخص می کند که آیا عفونت وجود دارد یا مشکل دیگری مطرح است.

2-تست هاس خونی

3- سی تی اسکن

گاهی اوقات برای  رد کردن سایر تشخیص ها نیاز به سی تی اسکن می باشد ولی به تنهایی منجربه  تشخیص مننژیت نمی شود.

 

 

درمان مننژیت

 درمان اختصاصی که توسط پزشک  تعیین می شود براساس سن کودک,سابقه پزشکی  , میزان گسترش بیماری ,عامل بیماری زا , تحمل کودک متفاوت می باشد.

 

مننژیت باکتریایی

درمان مننژیت باکتریایی معمولا شامل آنتی بیوتیک وریدی می شود.

هرچه درمان زودتر شروع شود,پیامد بیماری بهتر است.

یک داروی کورتونی مثل دگزامتازون معمولا برای مننژیت های باکتریایی در کودکان داده می شود.

آنتی بیوتیک باعث کشتن باکتریها می شود,قطعاتی از این باکتریها یا باکتریهای کشته شده ممکن است باعث التهاب شوند.

استروئید(کورتون) باعث کاهش التهاب و فشار مغزی که ممکن است در این بیماری بالا رود می شود.

 

مننژیت ویروسی

 درمان مننژیت ویروسی معمولا یک درمان نگهدارنده است.( هدف بهبودی علائم می باشد)به جز ویروس هرپس سیمپلکس (ویروس تب خال) هیچ درمان اختصاصی برای مننژیت های ویروسی وجود ندارد.

بیشتر کودکان مبتلا به مننژیت ویروسی ,خودبخود بدون درمان بهبود می یابند.

درمان نگهدارنده مننژیت

هنگامی که کودک در حال بهبودی  می باشد سایر درمان ها باید برای بهبودی  و احساس راحتی سریعتر و خلاصی از علائم انجام شود که شامل موارد زیر است:

1-استراحت در بستر

2-افزایش دریافت مایعات (این مورد شامل تشویق

به دریافت مایعات در منزل یا دریافت مایعات وریدی در بیمارستان است)

3- دارو درمانی  (برای کاهش تب و سر درد)

4-اکسیژن درمانی یا تهویه مکانیکی ممکن است نیاز باشد.( درمواقعی که کودک بسیار  بد حال می باشد و تنفس سخت دارد)

 

 

چطور می شود از مننژیت پیشگیری کرد؟

تعدادی واکسن برای پیشگیری از عفونت باکتریایی مننژیت در حال حاضر موجود است که شامل موارد زیر است:

1-واکسن هموفیلوس آنفولانزای تیپ b که در 3 یا 4 نوبت از هنگامی که واکسیناسیون روتین از 2 ماهگی شروع می شود,دریافت می کند.

2- اگر چه واکسن پنوموکک برای کودکان بزرگتر و بزرگسالان سال ها است که استفاده می شود ولی در حال حاضر آکادمی متخصصین کودکان آمریکا یک فرم جدید از واکسن پنوموکک  را برای کودکان کمتر از 2 سال توصیه می کند. این واکسن,بنام واکسن کونژوگه پنوموکک  می باشد.

واکسن pcv13 در سنین زیر توصیه می شود:

  1. 2 ماهگی
  2. 4 ماهگی
  3. 6 ماهگی
  4. 12 تا 15 ماهگی

3-واکسن مننگوکک در حال حاضر فقط برای افراد با ریسک بالا تزریق می شود.

افرادی که ممکن است نیاز به واکسن مننگوکک داشته باشند شامل موارد زیر می باشند:

1-کودکانی که بدون طحال می باشند و هم چنین کودکان و بزرگسالانی که به خاطر  شرایط ویژه خود توانایی از بین بردن میکروبها را ندارند.

2- کودکان 11 تا 12 ساله ( بایک دوز بوستر در 16 سالگی )

3- نوجوانانی که وارد دبیرستان می شوند اگر در سن 11 تا 12 سالگی واکسینه نشده اند.

4- کسانی که تازه به خدمت سربازی رفته اند.

5-افرادی که قصد سفر به کشورهایی را دارند که شیوع عفونت های مننگوکک زیاد است. (قسمتی از آفریقا)

اگر کودک مبتلا به مننژیت های باکتریایی زیر شده باشد , اعضای خانواده و افرادی که تماس نزدیک با وی داشته اند باید درمان شوند.

این دو نوع مننژیت شامل:

1-هموفیلوس آنفولانزای تیپb

2-نیسریا مننژیتیدیس(مننگوکک) می باشد.

در ضمن واکسن مننگوکک و پنوموکک جزء واکسیناسیون روتین کشوری در ایران نیست.


3.jpg
26/مه/2019

استفراغ برای کودکان خوشایند نیست و ممکن است باعث نگرانی شما نیز شود .استفراغ  بدون تب درکودکان  با عوامل متعددی ارتباط دارد.

آنفولانزای معده

این بیماری مشابه آنفولانزای ویروسی نیست.این واژه ای است که هنگامی که افراد درمورد  گاسترو آنتریت صحبت می کنند از آن استفاده می شود. بیشتر مواقع گاستروآنتریت (التهاب گوارشی) بوسیله عوامل ویروسی مثل روتاویروس و نورو ویروس  ایجاد می شود اما عوامل باکتریایی مثل ایکلای وسالمونلا هم می تواند در ایجاد آن سهیم باشد.

اگر چه نورو ویروس گاهی با تب مختصری همراه است اما بیشتر مواقع در افراد مبتلا  تب ایجاد نمی کند.

نورو ویروس بسیار مسری می باشد .

کودکان از 3 طریق زیر به آن مبتلا می شوند:

1.کودک در تماس بافرد مبتلا به آن ویروس بوده است.

2.کودک غذای آلوده به این ویروس را خورده است.

3.کودک با سطحی که حاوی ویروس بوده  تماس داشته است و سپس دست خود را در دهان یا بینی قبل از شستشوی دست قرار داده است.

علائم و نشانه ها 12 تا 48 ساعت بعد از اینکه ویروس وارد بدن کودک شده ایجاد می شود.

همزمان با استفراغ ,اسهال,تهوع و دل پیچه وجود دارد.

اکثر کودکان در طی 1تا 3 روز بهبودی می یابند.

آلرژی غذایی

 گاهی اوقات استفراغ  نشانه ای از آلرژی غذایی می باشد.استفراغ ممکن است تنها علامت آلرژی غذایی باشد.اما کودک می تواند علائم  دیگری مثل تنفس مشکل ,کهیر وسرفه های تکراری ویزینگ و اختلال در بلع داشته باشد.

90% از واکنش های آلرژیک مرتبط با غذاهای زیر می باشد:

1-بادام زمینی

2-مغزهای درختی(بادام,فندق,گردو)

3-ماهی

4- حلزون , صدف و میگو

5-تخم مرغ

6-شیر(گاو …)

7-گندم

8-سویا

شیرخواران کوچک که برای اولین بار شیر,سویا,غلات و دیگرغذاهای جامد را امتحان می کنند در معرض ابتلا به بیماری  به نام سندروم انتروکولیت ناشی از پروتئین هستند.

علائم 2تا 6 ساعت بعد از خوردن غذا ایجاد شده و بدنبال آن استفراغ مکرر ایجاد می شود .

هم چنین این کودکان ممکن است مبتلا به اسهال خونی شوند.

اگر هرگونه شکی در خصوص این بیماری وجود دارد  کودک خود را به نزد پزشک کودکان ببرید.

 

مسمومیت غذایی

هنگامی که در غذای مصرفی کودک میکروب وجود دارد شانس ابتلا به مسمومیت غذایی وجود دارد .

تعدادی از باکتریها که معمولا در مواد غذایی پنهان می شوند شامل موارد زیر هستند:

1-سالمونلا 

2-لیستریا

3-کمپلوباکتر

4-ایکلای

کودک با خوردن هرغذایی ممکن است به مسمومیت غذایی مبتلا شود.بویژه اگر غذا پخته شده نباشد یا بصورت مناسب نگهداری نشده باشد.

بیشترین مواد غذایی که باعث مسمومیت می شوند شامل این موارد هستند:

1-گوشت  

2-مرغ و ماکیان 

3-تخم مرغ 

4-صدف و میگو 

5-سبزیجات شسته نشده مثل کاهو

کودک ممکن است 2 ساعت بعد از خوردن غذای آلوده استفراغ کند.

بعضی اوقات زمان 1تا 2 روزه لازم است تا علائم و نشانه ها ظاهر شود.

معمولا کودک دچار تهوع ,اسهال آبکی و درد معده می شود.

گاهی اوقات تب وجود دارد اما معمولا استفراغ بدون تب شایع تر است.

 

انسداد روده ای

در شیرخواران  کم سن,افتراغ بین استفراغ و بالاآوردن شیر کمی سخت است.

در استفراغ محتویات معده با فشار بیشتری به بیرون  ریخته می شود.

 بالاآوردن شیر معمولا زمان کوتاهی بعد از خوردن شیر ایجاد می شود. پزشکان در تشخیص این مورد به شما کمک می کنند.

بالاآوردن با فشار زیاد در کودکان نادر است .این مورد می تواند نشانگر انسداد روده در کودک باشد.

هم چنین امکان دارد که کودک مبتلا به انسداد پیلور (دریچه معده)باشد.

در این بیماری به علت آنکه دریچه پیلور (دریچه معده) خیلی باریک است شیر قادر به عبور نمی باشد.

هر دو این موارد مسائل جدی هستند که نیاز به ویزیت هرچه سریعتر بیمار توسط پزشک می باشد.

 

ضربه

کودکان در موارد زیادی  به سرشان ضربه  می زنند, بویژه هنگامی که در حال یادگیری راه رفتن هستند یا وقتی  که بازی و ورزش می کنند.

هر زمانی  که کودک دچار ضربه به سر شده است باید برای بررسی از نظر علائم ضربه مغزی مورد معاینه قرار گیرد.

استفراغ یکی از این علائم است .سایر علائم شامل موارد زیر است:

1-ازدست دادن هوشیاری

2- سردرد

3-کاهش بینایی

4-اختلال در راه رفتن

5- گیجی

6- اشکال در بیدار شدن از خواب

7-بریده بریده حرف زدن

استفراغ و سایر نشا نه ها ممکن است 24 تا 72 ساعت بعد از ضربه ظاهر نشود.

 

داروها

اگر کودک با معده خالی دارو های خاصی را مصرف کند این امر ممکن است منجربه استفراغ شود.

شایعترین داروهایی که باعث استفراغ می شوند شامل موارد زیر هستند :

1-کدئین

2-اریترومایسین

3- بعضی از دارو های آسم مثل تئوفیلین

4-آهن

5-استامینوفن

6-ایبوپروفن

7- بعضی داروهای کنترل کننده بارداری

بیماری حرکت

هنگامی که مغز کودک شما سیگنالهای مختلفی را درمورد حرکت دریافت میکند این امر ممکن است باعث احساس بیماری و استفراغ شود.

برای مثال کودک ممکن است هنگام تماشای فیلم احساس بیماری کند. چشم های اوحرکت را مشاهده می کند ولی بدن او احساس حرکت ندارد. بیماری ماشین در کودکان زمانیکه خیلی کوچک هستند و از پنجره ماشین بیرون را تماشا  میکنند شایع است.بیماری حرکت معمولا با درد معده و احساس تهوع شروع می شود. بعضی کودکان ممکن است عرق کنند.اشتهای خود را از دست بدهند و تمایلی به غذا خوردن نداشته باشند.

این بیماری یک وضعیت ژنتیکی است .اگر یکی از والدین به این بیماری مبتلا باشد احتمال ابتلا کودک بیشتر می باشد.

میگرن

در حدود 10% از کودکان در سن مدرسه مبتلا به میگرن می باشند.این سردرد می تواند کودکان 18 ماهه را هم مبتلا کند.این بیماری باعث سردرد

 می شود,ولی استفراغ هم در کودکی که میگرن دارد بسیار شایع است .کودک هم چنین ممکن است علائم زیر را داشته باشد:

1-گیجی  

2-تهوع 

3- حساسیت به صدا بو  و تماس

علت میگرن هنوز مشخص نشده است . این بیماری یک بیماری ژنتیکی است.اگر یکی از والدین میگرن داشته باشد,احتمال ابتلا در کودک 50% می باشد.

اگر هم پدر و هم مادر مبتلا به میگرن باشند. شانس ابتلا کودک تا 75% بالا می رود.

 

استرس

این یک حقیقت است  که تعدادی از کودکان هنگام استرس استفراغ می کنند. بعضی کودکان بعد از اینکه مدت زمان طولانی  گریه کردند.استفراغ    می کنند.

هنگامی که یک یا دو نوبت استفراغ رخ دهد و  هیچ علامت و نشانه دیگری مثل اسهال و دل درد  وجود نداشته باشد به احتمال قوی استفراغ به علت استرس ایجاد شده است.


95.jpg
07/مه/2019

روزئولا که به نام روزئولا  اینفنتوم یا بیماری ششم معروف است یک عفونت ویروسی می باشد.

این بیماری معمولا کودکان 6ماه تا 2سال را تحت تاثیر قرار می دهد .

 بیشترین ابتلا در سن مهد کودک می باشد. بزرگسالان اغلب به این بیماری مبتلا نمی شوند.

علائم شامل تب،آبریزش بینی ،سرفه و گلودرد می باشد.

بثورات پوستی بااتمام دوره تب ظاهر می شود.روزئولا یک بیماری خطرناک نمی باشد و در طی یک هفته بهبود می یابد.

روزئولا یک بیماری مسری است که از طریق ترشحات تنفسی که در هوا پخش می شود انتشار می یابد.بعد از اینکه  دمای بدن کودک به وضعیت نرمال برگشت بثورات پوستی صورتی رنگ ظاهر می شود.

علائم

علائم روزئولا  به طور معمول 5تا 15 روزبعد از آلودگی  با ویروس ایجاد می شود با این حال در موارد خفیف نشانه های بیماری قابل تشخیص نمی باشد.

علائم شایع روزئولا

1-بثورات پوستی

در روزئولا بثورات پوستی معمولا از ناحیه تنه شروع می شود.بثورات قبل از انتشار به بازوها،گردن ،پاهاوصورت از تنه شروع می شود. این بثورات بصورت دانه های صورتی که حالت برجسته یا صاف دارد ظاهر می شود.

این بثورات باعث خارش و ناراحتی نمی شود  و در طی چند روز ناپدید می شود.

2-علائم تنفسی فوقانی

بعضی کودکان علائم خفیف تنفسی را قبل از ظهور تب یا همزمان با آن دارند.این علائم شامل موارد زیر است:

سرفه

اسهال

تحریک پذیری

کاهش اشتها

آبریزش بینی

گلودرد

تورم چشم ها

تورم غدد لنفاوی گردن

تب بالا و ناگهانی یکی از اولین نشانه های روزئولا است که در این زمان، بیماری بسیار مسری است.

تب گاهی می تواند به  40/5 `C   برسد و به مدت 3تا 5 روز به طول بینجامد.

 

 

علت بیماری

گاهی روزئولا قبل از بروز بثورات پوستی قابل سرایت است،ودر هر زمانی در سال رخ می دهد.علت بیماری یک نوع ویروس است که بیشتر ویروس هرپس انسانی 6,عامل بیماری است ولی گاهی هرپس انسانی7 نیز عامل بیماری می باشد.

 

عوامل خطر

اکثریت کودکان در سن پایین مبتلا به این بیماری می شوند.

 کودکان در سن 6 تا 15 ماهگی که سیستم ایمنی آنها هنوز توسعه نیافته است بیشتر در معرض خطرات بیماری هستند.

عوارض

در صورتی که بیشتر افراد مبتلا به روزئولا در عرض 7 روز بهبودی کامل می یابند،به طور نادر این بیماری باعث ایجاد عوارضی می شود.

بعضی ازکودکان دچار تشنج می شوند که بصورت  تب و تشنج می باشد.تشنج بیشتر در کودکانی که تب بصورت سریع افزایش می یابد رخ می دهد.

تب و تشنج معمولا به کودکان سالم آسیبی وارد نمی کند.مشکل معمولا در کودکانی است که نقص سیستم ایمنی دارند.

عوارض روزئولا بیشتر در کودکانی رخ می دهد که دچار ضعف سیستم ایمنی هستند.

افراد دچار نقص سیستم ایمنی  شامل افراد مبتلا به HIV،ایدز،لوکمی و هم چنین افرادی که پیوند عضو دریافت کردند،می شود.

ازدیگر عوارض می توان پنومونی(سینه پهلو) ،آنسفالیت  ( التهاب مغزی) رانام برد که دومی تهدید کننده حیات

می باشد.

 

چه وقتی به پزشک مراجعه شود

1-تب بالاتر از  39/4 C

2-تبی که بیشتر از یک هفته طول بکشد.

3-بثورات پوستی که در مدت بیشتر از 3روز هیچ بهبودی نداشته باشد.

افراد مبتلا به ضعف سیستم ایمنی اگر با فرد مبتلا به روزئولا تماس داشته اند ،باید فورا به پزشک خود مراجعه کنند. هنگام ابتلا به تب و تشنج حتما با مرکز اورژانس تماس بگیرید.

تب و تشنج معمولا در افرادی که تب خیلی بالا دارند یا بطور ناگهانی افزایش تب رخ می دهد،ایجاد می شود.

 

درمان

هیچ درمان اختصاصی برای این بیماری  وجود ندارد ،اما دارو ها و درمان های خانگی باعث کاهش ناراحتی و کنترل علائم می شود.

 

مایعات

باید بطور مرتب به کودکان مایعات به ویژه آب بدهید.

نوشیدن مایعات کافی برای جلوگیری از کم آبی در درمان روزئولا بسیار مهم است.

کودکان باید بطور مرتب مایعات بنوشند که این مایعات شامل:

1-آب

2-سوپ آبکی

3 -محلولهای الکترولیتیORS))

4-لیموناد

5-نوشابه های ورزشی

 

داروهای بدون نسخه

ممکن است داروهای ضد درد مشخصی طبق نظر پزشک تجویز شود.

داروهای ضد تب شامل استامینوفن و ایبوپروفن می باشد.

به کودکان زیر 16 سال نباید هرگز آسپیرین داد،مگر آنکه پزشک آنرا تجویز کرده باشد.

مصرف آسپیرین در کودکان با سندروم ری  مرتبط است که یک شرایط تهدید کننده حیات است.

داروهای ضد ویروسی

ممکن است پزشکان در بیماران با ضعف سیستم ایمنی گان سیکلوویر تجویز کنند که مانع تکثیرDNA ویروس می شود.

آنتی بیوتیک در درمان روزئولا نقشی ندارد.

استراحت

ممکن است کودکان نیاز به استراحت در بستر تا زمان فروکش کردن تب داشته باشند.

با این حال هنگامی که آنها به اندازه کافی بهبود یافتند که قادر به شرکت در بازی و فعالیت های کودکانه هستند،نباید آنها را مجبور به استراحت کامل کرد.

این نکته مهم است که در زمان سرایت بیماری ،بیش از حد فعالیت نکنند و در تماس با بقیه افراد نباشند.

 

خنک کردن

بیمار می تواند ناراحتی ناشی از تب را با موارد  زیر کاهش دهد:

1-استفاده از حمام آب ولرم

2-استفاده از کمپرس سرد روی پیشانی

3- استفاده از ملحفه ی سبک به جای لحاف سنگین

هرگز از آب سرد یا یخ استفاده نشودچون باعث لزر می شود . کودکانی که 24 ساعت بدون تب هستند و هیچ علامت مهمی ندارند می توانند به فعالیت نرمال برگردند.

 

چگونه از بیماری می توان پیشگیری کرد

هیچ واکسنی برای پیشگیری از روزئولا  وجود ندارد.

پیشگیری شامل جلوگیری از تماس با افراد آلوده است، برای همین،این نکته مهم است که کودکان مبتلا به روزئولا نباید با کودکان دیگر تماس داشته باشند تا زمانیکه تب آنها قطع شود.

افرادی که با فرد مبتلا به روزئولا  نباید با کودکان دیگر تماس داشته باشند تا زمانیکه تب آنها  قطع شود.

افرادی که با فرد مبتلا به روزئولا تماس داشتند باید دستشان را بشویند تا مانع انتقال ویروس شوند به ویژه در برخورد با فردی که علیه ویروس آنتی بادی ندارد.

تمیز کردن سطوح خانه به طور مرتب با مواد ضدعفونی کننده یک ایده خوبی می باشد.

با آموزش مسائل بهداشتی  به کودکان می توان  ریسک عفونت را کاهش داد. بطور مثال هنگام عطسه و سرفه از دستمال کاغذی استفاده کرده و بلافاصله دستمال را دور بیندازند.

در ضمن با ممانعت از به اشتراک گذاری فنجان،بشقاب و ظروف دیگر با دیگران ، تماس با بزاق آلوده کاهش می یابد.

روزئولا یک بیماری خطرناک نیست .معمولا به خودی خود و بدون عوارضی در عرض یک هفته با درمانهای خانگی علائم بیماری کنترل و ناراحتی کاهش می یابد.

اکثریت کودکان در سنین قبل مدرسه مبتلا به روزئولا می شوند که از آنها در مقابل عفونت مجدد در سالهای بعد محافظت می کند.


2-1.jpg
23/آوریل/2019

آبله مرغان بیماری شایعی است و اغلب ، کودکان به آن مبتلا می شوند. اگر چه در هر سنی امکان ابتلا وجود دارد. این بیماری معمولا  خود بخود در عرض یک هفته بدون هیچ درمانی  بهبود می یابد . آبله مرغان  با بثورات پوستی  قرمز رنگی  که در هرجای بدن می تواند ظاهر شود آغاز می گردد.سپس  این دانه ها  با مایع پر شده و در نهایت  تاول ها پاره می شوند.این ضایعات ممکن است گسترش یافته یا در منطقه کوچکی باقی بمانند . بدنبال پاره شدن تاول ها روی آن زخم ایجاد می گردد.بعد از ایجاد زخم و دَلمه  روی تاول های پاره شده،  مجدد تاول های جدیدی  ظاهر می شود .

علائم ونشانه ها

علائم ذکر شده در زیر که قبل یا بعد از ظهور بثورات پوستی ایجاد می شود شامل:

  1. تب بالای     38`c
  2. درد و احساس ناراحتی و ناخوشی
  3. کاهش اشتها

خارش یکی از شکایات بسیار شایع می باشدو برای کودکانی که به این بیماری  مبتلا می شوند ، حتی اگر تعداد دانه ها زیاد نباشد  بسیار رنج آور است.

 آبله مرغان در بزرگسالان بسیار شدیدتر است.

 

اقداماتی که در کودکان مبتلا باید انجام داد:

کودک باید از رفتن به مدرسه تا خشک  شدن کامل ضایعات امتناع کند.معمولا 5 روز بعد از ظهور اولین بثورات پوستی ،ضایعات کاملا خشک می شود.

1)مایعات زیادی جهت جلوگیری از کم آبی به کودک بنوشانید.(اگر کودک تمایلی به نوشیدن مایعات ندارد ازبستنی یخی استفاده کنید.)

2)جهت درد و تب واحساس ناراحتی از استامینوفن استفاده کنید .

3) شب ها به دستهای کودک دستکش  بپوشانید تا مانع  خاراندن وی شوید.

4) ناخن های کودک را کوتاه کنید.

5)از کرم یا ژل های خنک کننده استفاده کنید.

6) در موارد خارش شدید با تجویز پزشک از آنتی هیستامین  استفاده کنید.

7) با آب خنک کودک را استحمام کرده ،سپس آهسته پوست کودک را خشک کنید.(حوله را روی پوست کودک نکشید)

8)لباسهای گشاد جهت کودک استفاده کنید.

 

 

از موارد زیر پرهیز شود:

1.از ایبوپروفن استفاده نشود مگر آنکه با تجویز پزشک باشد،زیرا ممکن است عفونت پوستی شدیدتری ایجاد کند.

2.به کودکان کمتر از16 سال آسپیرین ندهید.

  1. کودک با خانم های باردار ،شیرخواران تازه متولد شده و افراد با ضعف سیستم ایمنی تماس نداشته باشد،زیرا این بیماری ممکن است برای آنها خطرناک باشد .

چه زمانی باید با پزشک مشورت شود؟

  1. هنگامی که مطمئن نیستید که بیماری کودکتان آبله مرغان است.
  2. پوست اطراف تاول ها ، قرمز، گرم یا دردناک شده است .(که علامت عفونت می باشد )
  3. کودک دچار کم آبی شده است.
  4. درمورد کودک نگران هستید یا امکان بدتر شدن او وجود دارد.

قبل از رفتن به نزد پزشک به منشی اطلاع دهید که احتمال بیماری آبله مرغان برای  کودک مطرح است.آنها ممکن است در صورت در معرض خطر بودن دیگر بیماران وقت ویژه ای برای شما در نظر بگیرند.

چه زمانی  باید اقدام فوری انجام داد؟

1-هنگامی که یک فرد  بزرگسال مبتلا به آبله مرغان شده است.

2- زمانی که یک فرد باردار که قبلا به آبله مرغان مبتلا نشده است در تماس با فرد مبتلا قرار گرفته است.

3-یک فرد  با ضعف سیستم  ایمنی در تماس با فرد مبتلا قرار گرفته است.

4-احتمال می دهید که نوزاد شما به آبله مرغان مبتلا شده است.

ممکن است شما جهت پیشگیری از عوارض بیماری به دارو  نیاز داشته باشید.

دارو درمانی باید در طی 24 ساعت از شروع بثورات آغاز شود.

 

 

راههای انتقال :

اگر کودک شما در اتاقی که شخص  مبتلا به آبله مرغان بوده است قرار گیرد امکان ابتلا وجود دارد.

این بیماری  هم چنین بوسیله تماس با لباس فرد مبتلا یا رختخواب او که آغشته به مایع حاصل از تاول می باشد ،قابل انتشار است .

آبله مرغان  برای چه مدت قابل سرایت است؟

این بیماری   از 2 روز قبل از ظهور بثورات تا زمانی که ضایعات کاملا  خشک شوند یعنی حدودا  5 روز  بعد از ظهور نخستین دانه قابل سرایت است.

 وقتی کودک در تماس با فرد مبتلا قرار گرفت1تا3 هفته طول می کشد تا نخستین بثورات پوستی ظاهر شود.

  واکسن آبله مرغان

 هنگامی که فرد سیستم ایمنی ضعیفی دارد و در تماس با فرد مبتلا قرار گرفت نیاز است با مراجعه به مراکز بهداشتی واکسن آبله مرغان دریافت کند.

 برای مثال اگر یکی از  والدین کموتراپی(شیمی درمانی)  می شود کودک باید واکسن آبله مرغان دریافت کند.

آبله مرغان و زونا

شما از فرد مبتلا به آبله مرغان زونا نمی گیرید . اگر کودک در تماس با فرد مبتلا به زونا قرار گیرد و سابقه ابتلا به آبله مرغان نداشته باشد ، احتمال ابتلا به آبله مرغان وجود دارد.  اگر فرد مبتلا به آبله مرغان  شود  ویروس در بدن وی باقی می ماند.در مواقعی که سیستم ایمنی  فرد ضعیف شود ویروس مجددا فعال می شود. این شرایط شامل استرس ،شرایط خاص و کموتراپی می باشد.


13-1.jpg
14/آوریل/2019

بهترین متخصص کودکان در ساری : دکتر سیده فاطمه خادم در سال 1371 با رتبه 31 کنکور تجربی در رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران پذیرفته شده و در سال 1378 با کسب مدرک دکترای پزشکی فارغ التحصیل شد. همچنین وی با شرکت در امتحان تخصصی در رشته کودکان دانشگاه مازندران پذیرفته شد و از سال 86 الی 89 با تحصیل در رشته کودکان، موفق به اخذ مدرک تخصصی کودکان و دریافت بورد تخصصی شده است. ایشان از سال 89 الی 92 مشغول گذراندن دوره طرح تخصصی (ضریب K) در شهرستان نکا بود و پس از گذراندن دوره طرح، از سال 92 تا کنون در مطب تخصصی خود در شهر ساری مشغول طبابت و درمان کودکان عزیز می باشند.

 

دکتر سیده فاطمه خادم، بهترین متخصص کودکان در ساری
دکتر سیده فاطمه خادم، بهترین متخصص کودکان در ساری

 

به طور حتم بیشتر والدین برای درمان بیماری های کودکان دلبند خود به دنبال بهترین متخصص کودکان هستند ، اما چگونه باید بهترین متخصص کودکان در ساری را شناخت . در این مقاله در رابطه با راهکار های شناخت بهترین متخصص کودکان و انتخاب او صحبت می کنیم .

کودکان به نسبت بزرگسالال بدنی حساس تر دارند در نتیجه با ورود کوچکترین میکروب و عفونت به بدن آن ها ،خیلی سریع در مقابل آن واکنش نشان می دهند ، در نتیجه باید با شروع کوچکترین علائم به متخصص اطفال مراجعه کنید . اما آیا مراجعه به هر پزشکی می تواند علت بیماری و درمان را تشخیص دهد ؟

دکتر سیده فاطمه خادم متخصص کودکان و تخصص نوزادان در این زمینه از تجربه و البته مهارت کافی بر خورد هستند . انتخاب پزشک و متخصص مناسب در طول دوره درمان امری موثر است ،زیرا تخصص در زمینه تشخیص امری مهم است .

کودکان بر خلاف بزرگسالان نمی توانند در رابطه با میزان درد خود و یا مکان درد خود صحبت کنند و تنها با گریه و بی قراری مادر می تواند ،درد در کودک را تشخیص دهد . دکتر سیده فاطمه خادم با بررسی ها و آزمایشات لازم قبل از اقدام به ارائه راهکار های درمان ، علت درد را تشخیص می دهد و متناسب با آن روش درمان ارائه می دهد .

توصیه می شود حتی اگر کودک شما از درد و بیماری شکایت نمی کند ،برای چکاپ های دوره ای هر چند وقت یکبار به متخصص اطفال مراجعه کنید .

دکتر سیده فاطمه خادم متخصص کودکان در ساری، در زمینه درمان انواع بیماری های کودک و نوزادان از تخصص و تجربه کافی بر خوردار هستند . شما می توانید برای تماس با دکتر سیده فاطمه خادم بهترین متخصص کودکان در ساری با شماره ی زیر تماس حاصل فرمایید :
011-33367082
011-33353788

 

دکتر سیده فاطمه خادم، بهترین متخصص کودکان در ساری
دکتر سیده فاطمه خادم، بهترین متخصص کودکان در ساری

 

متخصص کودکان چه فردی است ؟

منظور از متخصص نوزادان فردی است که در زمینه تشخیص و درمان بیماری های کودکان زیر یک سال تخصص دارد.

اما اگر کودک شما به هر دلیل نیاز به جراحی و از بین بردن نقص های ژنتیکی و یا مادر زادی دارد ،لازم است حتما به متخصص اطفال مراجعه کنید .

ویژگی های بهترین متخصص اطفال در ساری

یک متخصص کودکان باید ویژگی های داشته باشد تا بتوان آن را با عنوان بهترین شناخت ،از جمله این ویژگی ها :

اخلاق و منش خوب برای یک متخصص اطفال امری مهم است ،از انجا که بیشتر کودکان به دلیل ترس از درمان ، از مراجعه به پزشک ترس و واهمه دارند ، یک متخصص اطفال باید این توانایی را داشته باشد که به گونه ای با کودک رفتار کند که تمام استرس کودک از بین برود و برای درمان همکاری کند .

محیط مطب نیز یکی دیگر از موارد قابل توجه است که باید به آن توجه داشت. در مطب هایی که محیط آن همگام با روحیات کودک است به طور حتم کودک آرامش بیشتری دارد .

توانایی ارتباط برقرار کردن متخصص اطفال با کودک هم یکی از شاخص هایی است که نیاز به توجه دارد . کودک برای طی شدن روند معاینه و درمان باید به پزشک اعتماد داشته باشد تا بتواند همکاری کند . ارتباط برقرار کردن پزشک با کودک سبب افزایش اعتماد کودک می گردد .

آدرس مطب خانم دکتر سیده فاطه خادم، بهترین متخصص اطفال در ساری، بلوار امیر مازندرانی، مجتمع سینا، طبقه سوم، واحد 18


4.jpg
08/آوریل/2019

بیشتر کودکان به طور پیوسته وزن می گیرند و در چند سال اول زندگی به سرعت رشد می کنند. اما در بعضی موارد کودکان به استاندارد های رشد مورد انتظار نمی رسند. هنگامی که این اتفاق می افتد، آن را شکست در رشد می نامند.

پزشکان می گویند کودکان شکست در رشد دارند هنگامی که به وزن مورد انتظار خود نمی رسند. اغلب این کودکان رشد قدی ضعیفی نیز دارند. عوامل بسیاری می تواند باعث شکست در رشد شود که شامل بیماری ها و اختلالات غذا خوردن است.

هنگامی که پزشکان علت اختلال را پیدا کنند، می توانند با خانواده ها کار کنند تا کودک به الگوی رشد سالم باز گردد.

درباره شکست در رشد :

اگر چه بیشتر از یک قرن است که شناخته شده است ولی شکست در رشد فاقد یک معنی واضح است، به علت اینکه به تنهایی اختلال یا بیماری نمی باشد.

در عوض این، نشانه این است که کودک دچار کمبود تغذیه شده است. بطور کلی کودکانی که دچار شکست در رشد می شوند، کالری کافی دریافت نمی کنند یا در جذب، نگهداری و استفاده از کالری دریافتی اشکال دارند که باعث عدم رسیدن به وزن کافی می شود.

پزشکان معمولاً این شرایط را در شیرخواران و نوپایان تشخیص می دهند که زمان مهمی برای رشد جسمی و روانی می باشد.

پس از تولد، مغز کودک در سال اول به همان اندازه که برای بقیه زندگی کودک رشد می کند افزایش سایز می یابد.

تغذیه نامناسب ممکن است در این دوره اثرات مضر پایداری بر رشد مغز داشته باشد.

اکثر کودکان در 4 ماهگی به 2 برابر وزن تولد و در سن یک سالگی به 3 برابر آن می رسند. اما کودکانی که اختلال در رشد پیدا می کنند معمولاً به این نقاط عطف  نمی رسند.

گاهی اوقات، کودکانی که شروع به چاق شدن می کنند و به نظر می رسد که خوب رشد می کنند، اما ممکن است بعداً وزن کمتری بدست آورند. بعد از مدتی رشد قدی هم آهسته می شود.

اگر شرایط ادامه یابد، کودکان دچار اختلال تغذیه، ممکن است :

1) علاقه به محیط اطراف خود را از دست بدهند.

2) اجتناب از برقراری تماس چشمی داشته باشند.

3) ایرادگیر شوند

4) به نقاط عطف تکامل مثل نشستن، راه رفتن و صحبت کردن متناسب به سن دست نیابند.

 

 

علل :

تعدادی از عوامل می توانند باعث شکست در رشد شوند که شامل موارد زیر می باشد :

1)  عدم تغذیه کافی کودک

در بعضی موارد، والدین بطور اشتباه باعث مشکل می شوند.

گاهی والدین در اندازه گیری میزان شیر خشک دچار اشتباه می شوند، که این عامل باعث دریافت کالری کمی توسط شیرخوار می شود.

مشکلات تغذیه با شیر مادر یا گذر به غذاهای جامد هم باعث شکست در رشد می شود.

والدینی که نگران چاق شدن کودکشان هستند ممکن است در دادن کالری به شیرخوار خود محدودیت ایجاد کنند.

گاهی والدین به نشانه های گرسنگی کودکان توجه کافی ندارند یا نمی توانند غذای کافی برای فرزندان خود تأمین کنند.

2) کودک غذای کمی می خورد

بعضی کودکان در خوردن غذای کافی به علت موارد زیر اشکال دارند :

نارسی ، تأخیر در تکامل، شرایطی شبیه اوتیسم که غذاهای با طعم و قوام خاصی را دوست ندارند.

3) مشکلات سلامتی شامل  اختلالات دستگاه گوارشی

چندین اختلال از افزایش وزن کودک ممانعت می کند.

این شرایط شامل ریفلاکس گوارشی (GER) ، اسهال مزمن، فیبروز سیستیک، بیماری مزمن کبدی و بیماری سلیاک است.

در بیماری ریفلاکس ممکن است مری خیلی تحریک شود که باعث امتناع کودک از خوردن غذا می شود.

در اسهال مداوم، کار بدن برای دریافت مواد مغذی و کالری از غذا، سخت می شود.

فیبروز سیستیک، بیماری مزمن کبدی و بیماری سلیاک باعث ایجاد مشکلاتی در جذب مواد غذایی می شوند.

کودک ممکن است مقدار زیادی غذا بخورد، اما بدن توانایی جذب و نگهداری میزان کافی از غذا را ندارد.

کودکان با بیماری سلیاک، حساسیت به گلوتن ( پروتئینی که در گندم و سایر غلات موجود است) دارند.

پاسخ غیر طبیعی سیستم ایمنی بدن به این پروتئین باعث تخریب روده می شود، بنابراین نمی تواند مواد مغذی مناسب را جذب کند.

4) عدم تحمل غذایی

عدم تحمل غذایی که متفاوت از آلرژی غذایی است، بدان معنی است که بدن به غذاهای خاص حساس است. به عنوان مثال، عدم تحمل پروتئین شیر به این معنی است که بدن نمی تواند غذاهای حاوی پروتئین شیر مثل ماست و پنیر را جذب کند که منجر به شکست در رشد می شود.

5) بیماری مداوم

بطور مثال کودکی که به علت نارس بودن یا شکاف کام و لب در خوردن غذا مشکل دارد نمی تواند کالری کافی را برای رشد مناسب و نرمال بدست آورد.

در کودکانی که بیماری قلبی، ریوی یا سیستم غدد داخلی دارند، نیاز به کالری اضافی برای رشد می باشد که بدست آوردن این کالری از طریق خوردن مواد غذایی دشوار می باشد.

6) عفونت ها

بیماریهای انگلی، عفونت ادراری، سل و سایر عفونت ها باعث افزایش مصرف مواد مغذی توسط بدن و کاهش اشتها می شوند.

این مورد باعث شکست در رشد کوتاه یا طولانی مدت می شود.

7) بیماریهای متابولیک

بیماریهای متابولیک شرایطی هستند که کار بدن را برای تجزیه، فرآوری و بدست آوردن انرژی از غذا مشکل می سازد.

این شرایط هم چنین باعث کاهش میل کودک به غذا و استفراغ می شوند. گاهی اوقات ترکیبی از مشکلات پزشکی و عوامل محیطی منجر به شکست در رشد می شود.

 

 

تشخیص :

بسیاری از کودکان در دوره های کوتاهی از رشد، افزایش وزن آنها متوقف می شود یا حتی کاهش وزن مختصری دارند. این یک فرایند غیر معمول نیست. با این حال اگر کودکی سه ماه پی در پی در سال اول زندگی، افزایش وزن نداشته باشد این عامل باعث نگرانی پزشکان می شود.

پزشکان از نمودارهای رشد استاندارد برای ترسیم وزن، قد و دور سر کودکان استفاده می کنند، که این نمودارها بر اساس اندازه گیری کودکان سالم تهیه شده است.

هنگامی که منحنی وزن آنها زیر حد استاندارد باشد یا به حد مورد انتظار دست نیابند، ممکن است شکست در رشد داشته باشند.

برای شناخت مشکل احتمالی، پزشکان جزئیات سابقه پزشکی کودک مثل سابقه تغذیه کودک را بررسی می کنند.

پزشکان ممکن است برای بررسی علل زمینه ای پزشکی درخواست آزمایش کامل خون و ادرار بدهند.

در صورت شک به اختلال یا بیماری خاصی، پزشک آزمایشات دیگری را برای این شرایط درخواست می دهد.

درمان :

باید اطمینان حاصل کرد که این کودکان کالری مورد نیاز برای رشد را کسب می کنند و هیچ اختلال تغذیه ای زمینه ای وجود ندارد.

اغلب نیاز به کمک یک تیم مراقبتی می باشد که شامل :

1)  پزشک مراقبت های اولیه یا متخصص کودکان

2) متخصص تغذیه برای ارزیابی نیازهای تغذیه ای کودک

3) درمانگران شغلی

4) گفتار درمان برای توجه به مشکلات بلع و مکیدن

5) مددکار اجتماعی

6) روانشناسان و دیگر متخصصان بهداشت روان، اگر مشکلات رفتاری وجود دارد.

7) متخصصان (مثل متخصص قلب، متخصص مغز و اعصاب، یا متخصص گوارش) برای درمان بیماریهای زمینه ای

معمولاً این کودکان در خانه همراه با ویزیت های منظم پزشکی درمان می شوند.

پزشکان غذاهای با کالری بالا تجویز می کنند و در خصوص شیرخواران نیز شیرخشک های با کالری بالا توصیه می شود.

با توجه به عادات غذایی کودک، پزشکان غذاهای خاصی را با قوام مشخص توصیه می کنند و بین وعده های اصلی غذا فاصله ایجاد می کنند تا مطمئن شوند کودک گرسنه می باشد.

در موارد شدید که کودک با اقدامات درمانی اولیه رشد نمی کند، در درمان از تغذیه با لوله استفاده می شود.

در این روش لوله های مخصوص از بینی عبور کرده و وارد معده می شود.

مواد غذایی مایع تهیه شده با سرعت مشخصی در طی شب از طریق لوله به کودک داده می شود.

کودک به فعالیتهای خود در طی روز ادامه می دهد و آزادانه در طول روز غذا می خورد. هنگامی که کودک کالری بیشتری بدست می آورد، احساس بهتری خواهد کرد و احتمالاً شروع به خوردن بیشتر خواهد کرد. در آن لحظه لوله می تواند برداشته شود. کودکان مبتلا به اختلال شدید رشد، ممکن است نیاز به بستری و درمان در بیمارستان داشته باشند، در آنجا آنها به مدت 14-10 روز تغذیه شده و تحت مراقبت قرار می گیرند.

بعد از آن تا برطرف شدن علائم سوء تغذیه شدید چند ماه طول می کشد. مدت زمان درمان متفاوت می باشد. افزایش وزن به زمان نیاز دارد، بنابراین ممکن است به چند ماه زمان نیاز باشد تا کودک در محدوده وزن نرمال قرار بگیرد.

هنگامی که این وضعیت ناشی از اختلال یا بیماری مزمن باشد، کودک باید بطور منظم در مطب پزشک مورد بررسی قرار گیرد.

در این موارد درمان برای دوره زمانی طولانی تر، شاید برای یک عمر طول بکشد.

 

آیا کودک من مبتلا به اختلال رشد می باشد؟

اگر نگران این هستید که کودک شما اختلال رشد دارد، به خاطر داشته باشید که بسیاری عوامل می تواند باعث کاهش وزن گیری کودک شود.

به عنوان مثال کودکانی که شیر مادر می خورند و از شیر خشک استفاده می کنند در دوران کودکی سرعت رشد متفاوتی دارند.

ژنتیک نیز نقش مهمی در افزایش وزن دارد. بنابراین اگر والدین کودک لاغر باشند، کودک ممکن است به سرعت افزایش وزن نداشته باشد.

با این حال شیرخواران باید بطور پیوسته افزایش وزن داشته باشند.

به عنوان یک دستورالعمل کلی، شیرخوارانی که در یک دوره زمانی 24 ساعته خوب تغذیه می شوند، معمولاً در ماه اول، روزانه 30 گرم افزایش وزن خواهند داشت. انجام این کار در خانه حتی اگر ترازو داشته باشید دشوار است، بنابراین مهم است که پزشک فرزندتان را به طور منظم ملاقات کند.

پزشکان در ویزیت دوره ای مشکلات کودکان را بررسی می کنند، بنابراین مهم است که این قرار ملاقات ها را حفظ کنید.

چه وقت با پزشک تماس بگیرید؟

اگر متوجه وقفه در افزایش وزن شده اید یا کودک شما اشتهای نرمال ندارد، با پزشک خود تماس بگیرید.

هم چنین در مورد هر گونه تغییر عمده ای در الگوی خوردن کودک با پزشک تماس بگیرید.

کودکان نوپا و هم چنین کودکان بزرگتر ممکن است روزها و گاهی اوقات هفته ها تمایل کمی به غذا خوردن داشته باشند، ولی در شیرخواران نباید این اتفاق بیفتد.

اگر با تغذیه کودک خود مشکلی دارید، پزشک می تواند به شما کمک کند.

اگر کودک به راحتی غذا نمی خورد، امکان دارد والدین ناامید شوند و احساس کنند که عملکرد اشتباهی داشته اند.

این مسئله مشکل را بدتر کرده و باعث ایجاد استرس برای شما و کودک می شود. در عوض صحبت کردن با دکتر خود برای هردوی شما کمک کننده است.


97.jpg
27/مارس/2019

نوزادن گاهی اوقات گریه و نق نق می کنند، در طی 3 ماه اول زندگی آنها بیشتراز هر زمان دیگری گریه می کنند.

هنگامی که کودک از همه لحاظ سالم است ولی چند نوبت در هفته نق نق می کند با صدای بلند گریه می کند و احساس ناراحتی دارد به این وضعیت کولیک می گویند .

کولیک به گریه ای که بیشتر از 3 ساعت در طی روز طول می کشد، برای بیشتر از 3 روز در هفته باشد و حداقل 3 هفته ادامه یابد اطلاق می شود .

کولیک معمولاً با مشکلی در سلامتی همراهی ندارد و خود بخود برطرف می شود . تخمین زده می شود که 40% از شیر خواران مبتلا به کولیک می باشند . معمولاً بین هفته سوم تا ششم بعد تولد شروع می شود و در سن 3 تا 4 ماهگی خاتمه می یابد . اگر شیرخواری بعد از این زمان گریه و بی قراری شدیدی دارد، مشکل دیگری ممکن است وجود داشته باشد .

 

 

چند نکته کلیدی در خصوص کولیک وجود دارد :

1)  کودک کولیکی رفلکس مکیدن خوبی دارند اشتهای خوبی دارند، از نظر سایر موارد سالم هستند و به خوبی رشد می کنند . اگر کودک به خوبی شیر نمی خورد و وزنش بالا نمی رود و رفلکس مکیدن خوبی ندارد با پزشک تماس بگیرید .

2) کودکان کولیکی ممکن است گاه و بیگاه مثل کودکان غیر کولیکی شیر بالا بیاورند اما اگر کودک شما واقعاً استفراغ می کند یا کاهش وزن دارد با پزشک تماس بگیرید .

(استفراغ ، بالا آوردن با فشار زیاد محتویات معده از طریق دهان است اما بالا آوردن شیر، جریان یافتن آرام شیر از دهان کودک است )

استفراغ مکرر علامت کولیک نیست .

3) کودکان کولیکی مدفوع نرمال دارند، اگر کودک شما اسهال دارد یا مدفوع خونی دارد با پزشک تماس بگیرید .

علت کولیک چیست ؟

پزشکان به واقع نمی دانند که چه چیزی باعث کولیک می شود عدم تحمل شیرگاو به عنوان یک عامل جهت کولیک در نظر گرفته می شود . اما پزشکان در حال حاضر معتقدند که این یک عامل نادر است .

کودکان شیرمادر خوار نیز دچار کولیک می شوند . در این موارد، تغییر رژیم غذایی مادر ممکن است به کاهش علائم کولیک کمک کند .

بعضی از مادران که به کودکان خود شیر می دهند، دریافتند که حذف کافئین از رژیم آنها کمک کننده است در حالیکه بقیه افراد با حذف لبنیات، سویا، تخم مرغ و یا محصولات گندمی شاهد بهبودی در کولیک کودک خود بودند .

بعضی کودکان کولیکی دفع گاز دارند اما مشخص نیست که آیا واقعاً این پرگازی روده باعث کولیک می شود یا اینکه کودکانی که گریه زیادی به علت کولیک دارند، هوای زیادی بلع می کنند که منجر به تولید گاز می شود .

بعضی تئوریها مطرح کننده این است که وقتی غذا بطور سریع از دستگاه گوارش کودک عبور کند، یا هضم بصورت ناکامل اتفاق افتد . کولیک ایجاد می شود سایر تئوریها بیانگر این است که کولیک ناشی از مزاج کودک می باشد و در بعضی از کودکان زمان بیشتری نیازاست که با جهان و دنیا تطابق پیدا کنند. در سایر موارد ریفلاکس گوارشی تشخیص داده نشده وجود دارد .

بقیه تحقیقات مطرح کننده این است که کولیک ممکن است فرم اولیه میگرن باشد . هم چنین کولیک در کودکانی که مادر سیگاری دارند بیشتر مشاهده می شود .

 

 

درمان کولیک :

هیچ درمانی به تنهایی باعث بهبودی کولیک نمی شود . اما در اینجا راههای وجودی دارد که باعث می شود هم کودک و هم والدین زندگی بهتر و آسان تری داشته باشند .

1)  اگر کودک شما گرسنه نیست، شیردهی را ادامه ندهید، به جای آن کودک خود را آرام کنید . شما نباید کودک خود را با توجه زیاد لوس کنید .

2) شیرخوار خود را راه ببرید، یا در یک صندلی گهواره ای ( جنبان) بنشینید و وضعیت خود را تغییر دهید.

3) سعی کنید آروغ کودک را غالباً در طی شیردهی بگیرید .

4) کودک خود را با شکم روی دامن خود قرار دهید و پشت او را مالش دهید .

5) کودک خود را در یک صندلی نوسان دار یا متحرک قرار دهید . حرکت ممکن است اثر آرامش بخش داشته باشد .

6) کودک خود را در صندلی مخصوص ماشین، در عقب ماشین قرار دهید و سپس رانندگی کنید . حرکت و نوسان در ماشین معمولاً آرامش بخش است .

7) موسیقی روشن کنید بعضی کودکان به صدا مثل حرکت پاسخ می دهند .

8) کودک را در اتاقی قرار دهید که ماشین لباسشویی، جاروبرقی یا کامپیوتر روشن است، بعضی کودکان با صداهای آرام و مداوم ، آرام می شوند .

9) بعضی کودکان به کاهش محرکها نیاز دارند، شیرخواران 2 ماهه و کوچکتر وقتی در یک اتاق تاریک قنداق شوند، آرام می گیرند .

مراقبت از یک کودک کولیکی بسیار سخت و مشکل است ، بنابراین از خودتان خوب مراقبت کنید . خود و کودک تان را برای کولیک، مداوم سرزنش نکنید .

سعی کنید آرامش خود را حفظ کنید و به خاطر بیاورید که کودک شما به زودی از این مرحله رهایی می یابد .

در حال حاضر ، اگر شما به استراحت نیاز دارید آن را انجام بدهید.

دوستان و اقوام معمولاً هنگامی که شما به آرامش نیاز دارید خوشحال می شوند که از کودک شما مراقبت کنند .

اگر هیچ کسی در دسترس نیست ، کودک را در تخت خواب قرار دهید و استراحتی بکنید قبل از اینکه دوباره بخواهید کودک  را آرام کنید .

اگر هر زمانی احساس کردید که ممکن است به خود یا کودکتان آسیب برسانید کودک را در تخت قرار دهید و برای کمک فوری تماس بگیرید، هرگز کودک را به شدت تکان ندهید .

اگر درجه حرارت کودک شما 380سانتیگراد و یا بالاتر است ، خوب شیر نمی خورد، بیشتر از 2 ساعت گریه و بی قراری دارد، استفراغ مکرر یا اسهال دارد، مثل شرایط معمولی هوشیار و بیدار نیست یا تسلی ناپذیر هست با پزشک خود فوراً تماس بگیرید .


14.png
27/فوریه/2019

یبوست

یبوست یک مشکل شایع در کودکان است. کودک مبتلا به یبوست دارای حرکات روده ای نامنظم و مدفوع خشک می باشد .

عوامل شایع شامل :

1)  آموزش زود هنگام دستشویی رفتن

2) تغییرات رژیم غذایی

خوشبختانه بیشتر موارد یبوست در کودکان موقتی است .

تشویق کودکان به تغییرات ساده در رژیم غذایی (مانند خوردن فیبر بیشتر، میوه و سبزیجات فراوان تر و همچنین نوشیدن مایعات بیشتر) می تواند برای بهبودی یبوست موفقیت آمیز باشد .

در صورت تجویز پزشک ، برای درمان یبوست می توان از مواد مسهل کمک گرفت. علائم و نشانه های یبوست در کودکان ممکن است شامل موارد زیر باشد :

1)  تعداد دفعات دفع مدفوع کمتر از 3 بار در هفته

2) قوام مدفوع سفت و خشک و اشکال در دفع

3) مدفوع با قطر زیاد که باعث انسداد توالت شود .

4) درد هنگام دفع مدفوع

5) درد شکم

6) مقداری مایع یا مواد نرمی شبیه مدفوع در لباس زیر کودکان وجود دارد که نشانگر انباشتگی مدفوع در راست روده است .

7) وجود خون در سطح مدفوع سخت

اگر کودک از اینکه دفع مدفوع باعث آسیب به او شود هراس دارد، از این کار اجتناب می کند .

شما ممکن است متوجه شوید که کودک پاهایش را ضربدری می گذارد ، باسن خود را خم می کند، بدنش را پیچ و خم می دهد یا هنگام نگه داشتن مدفوع شکلک در می آورد .

 

 

چه موقعی کودک را نزد پزشک ببریم ؟

یبوست معمولاً در کودکان جدی و خطرناک نیست، با این حال یبوست مزمن ممکن است منجر به عوارضی شود یا علامتی از یک بیماری زمینه ای باشد . اگر یبوست بیشتر از 2 هفته طول بکشد یا همراه با موارد زیر باشد، به پزشک مراجعه کنید:

1.تب
2. استفراغ
3. خون در مدفوع
4. تورم شکم
5.کاهش وزن
6. شقاق دردناک در ناحیه اطراف مقعد (شقاق مقعد)
7. بیرون زدگی روده از مقعد (پرولاپس روده)

یبوست اغلب موارد هنگامی رخ می دهد که مدفوع به آهستگی در طول مجرای گوارشی حرکت کند، که این باعث ایجاد مدفوع خشک و سخت می شود .

عوامل زیادی با یبوست در کودکان همراهی دارد که شامل :

1)  نگه داشتن مدفوع : کودک ممکن است دفع مدفوع را انکار کند به علت اینکه از دستشویی و توالت می ترسد ، یا نمی خواهد از بازی کردن دست بکشد بعضی از کودکان در محیط خارج از خانه، مدفوع خود را نگه می دارند، چون در دستشویی های عمومی راحت نیستند.

مدفوع سخت و حجیم موجب دفع مدفوع دردناک می شود که این نیز منجر به نگه داشتن مدفوع می شود.

اگر دفع مدفوع باعث صدمه به کودک شود. کودک از اینکار ممانعت می کند، چون نمی خواهد تجربه دردناک دیگری داشته باشد .

2) مشکل در آموزش توالت رفتن

اگر شما آموزش توالت رفتن را زود شروع کنید، کودک ممکن است مدفوع خود را نگه دارد یا از این کار تمرد کند .

اگر آموزش توالت، بصورت جنگ لفظی در آید، کودک بصورت ارادی دفع مدفوع را انکار می کند، این کار خیلی سریع بصورت یک عادت غیر ارادی در می آید که به سختی قابل تغییر است .

3) تغییر در رژیم غذایی

دریافت ناکافی فیبر غذایی از طریق میوه ها و سبزیجات و همچنین مصرف ناکافی مایعات ممکن است منجر به یبوست شود .

یکی از بیشترین زمان هایی که کودک دچار یبوست می شود، زمانی است که رژیم غذایی از مایعات کامل به رژیم حاوی مواد غذایی جامد تغییر می یابد .

4) تغییر در جریان عادی زندگی

هر تغییری در روال عادی زندگی کودک مثل مسافرت، هوای گرم یا استرس می تواند در عملکرد روده تاثیر گذار باشد .

کودکان زمانی که برای اولین بار به مدرسه می روند احتمال ابتلا به یبوست در آنها بیشتر است .

5) داروها

بعضی داروهای ضد افسردگی و انواع مختلفی از داروها با یبوست همراهی دارند .

6) حساسیت به شیرگاو و…

حساسیت به شیرگاو و یا مصرف مقدار زیادی مواد لبنی در طی روز (شیرگاو و پنیر و …) گاهی منجر به یبوست می شود .

7) سابقه خانوادگی

کودکانی که سابقه خانوادگی یبوست دارند، بیشتر در معرض آن قرار دارند .این مورد ممکن است به علت عوامل محیطی یا ژنهای مشترک باشد .

8) شرایط پزشکی

به ندرت یبوست در کودکان نشانگر ناهنجاریهای ساختمانی ، بیماریهای متابولیک، اشکال در دستگاه گوارش یا بیماری زمینه ای دیگر است .

 

 

عوامل خطر :

یبوست در کودکان بیشتر در بچه هایی محتمل است که

1)  زیاد می نشینند

2) فیبر کافی مصرف نمی کنند

3) مایعات کافی نمی نوشند

4) داروهای خاصی مثل ضد افسردگی مصرف می کنند

5) یک مشکل پزشکی دارند که مقعد یا راست روده را تحت تاثیر قرار می دهد

6) سابقه خانوادگی یبوست دارند .

اگرچه یبوست در کودکان باعث ایجاد ناراحتی می شود، اما معمولاً مشکل جدی و خطرناکی وجود ندارد.

اگر یبوست به صورت مزمن در آید، عوارض زیر را ایجاد می کند:

1)  خراش های دردناک در پوست اطراف مقعد( شقاق مقعد)

2) پرولاپس( بیرون زدگی) روده که راست روده از مقعد بیرون می آید .

3) نگه داشتن مدفوع

4) امتناع از دفع مدفوع به علت درد، که این عامل خودش باعث تجمع مدفوع انباشته در روده بزرگ و راست روده شده و موجبات بی اختیاری مدفوع بوجود می آید .

پیشگیری :

1)  دادن غذاهای با فیبر بالا به کودک

به کودک خود، غذاهایی که حاوی فیبر بالایی است بدهید مثل میوه ، سبزیجات، حبوبات ، نان و صبحانه با غلات کامل

اگر کودک به رژیم با فیبر بالا عادت ندارد، با مقادیر کم از فیبر در رژیم غذایی او شروع کنید تا از نفخ و گاز جلوگیری شود .

2) تشویق کودک به نوشیدن مقدار زیادی مایعات

آب معمولاً بهترین مایع است

3) تشویق به فعالیت بدنی

فعالیت ورزشی منظم محرک حرکات نرمال روده ای می باشد

4) ایجاد برنامه منظم برای رفتن به دستشویی

به طور منظم یک زمانی را بعد از غذا خوردن برای دستشویی رفتن کودک اختصاص دهید .

در صورت لزوم یک چهار پایه قرار دهید که کودک برای نشستن در توالت راحت باشد و نیروی کافی برای تخلیه مدفوع داشته باشد .

5) یادآوری زمان دستشویی

بعضی کودکان حین بازی از دستشویی رفتن امتناع می کنند، اگر این تأخیر بصورت مکرر رخ دهد ، آنها مبتلا به یبوست می شوند .

6) بررسی داروها

اگر کودک دارویی مصرف کند که موجب یبوست می شود ( با پزشک او در خصوص تعویض دارو صحبت کنید )

 


آخرین اخبار

مطب تخصصی کودکان خانم دکتر فاطمه خادم

مطب تخصصی کودکان خانم دکتر فاطمه خادم
دارای کادری مجرب و حرفه ای در زمینه های کودکان و نوزادان

آدرس : ساری، بلوار امیر مازندرانی، مجتمع سینا، طبقه سوم، واحد 18