شنبه - چهارشنبه17:00-20:00 , پنجشنبه : 08:00-11:00شماره های تماس :011-33367082 و 33353788-011آدرس : ساری، بلوار امیر مازندرانی، مجتمع سینا، طبقه سوم، واحد 18


اخبار

کاشی وار

مطالب بیشتری موجود نیست.
95.jpg
07/مه/2019

روزئولا که به نام روزئولا  اینفنتوم یا بیماری ششم معروف است یک عفونت ویروسی می باشد.

این بیماری معمولا کودکان 6ماه تا 2سال را تحت تاثیر قرار می دهد .

 بیشترین ابتلا در سن مهد کودک می باشد. بزرگسالان اغلب به این بیماری مبتلا نمی شوند.

علائم شامل تب،آبریزش بینی ،سرفه و گلودرد می باشد.

بثورات پوستی بااتمام دوره تب ظاهر می شود.روزئولا یک بیماری خطرناک نمی باشد و در طی یک هفته بهبود می یابد.

روزئولا یک بیماری مسری است که از طریق ترشحات تنفسی که در هوا پخش می شود انتشار می یابد.بعد از اینکه  دمای بدن کودک به وضعیت نرمال برگشت بثورات پوستی صورتی رنگ ظاهر می شود.

علائم

علائم روزئولا  به طور معمول 5تا 15 روزبعد از آلودگی  با ویروس ایجاد می شود با این حال در موارد خفیف نشانه های بیماری قابل تشخیص نمی باشد.

علائم شایع روزئولا

1-بثورات پوستی

در روزئولا بثورات پوستی معمولا از ناحیه تنه شروع می شود.بثورات قبل از انتشار به بازوها،گردن ،پاهاوصورت از تنه شروع می شود. این بثورات بصورت دانه های صورتی که حالت برجسته یا صاف دارد ظاهر می شود.

این بثورات باعث خارش و ناراحتی نمی شود  و در طی چند روز ناپدید می شود.

2-علائم تنفسی فوقانی

بعضی کودکان علائم خفیف تنفسی را قبل از ظهور تب یا همزمان با آن دارند.این علائم شامل موارد زیر است:

سرفه

اسهال

تحریک پذیری

کاهش اشتها

آبریزش بینی

گلودرد

تورم چشم ها

تورم غدد لنفاوی گردن

تب بالا و ناگهانی یکی از اولین نشانه های روزئولا است که در این زمان، بیماری بسیار مسری است.

تب گاهی می تواند به  40/5 `C   برسد و به مدت 3تا 5 روز به طول بینجامد.

 

 

علت بیماری

گاهی روزئولا قبل از بروز بثورات پوستی قابل سرایت است،ودر هر زمانی در سال رخ می دهد.علت بیماری یک نوع ویروس است که بیشتر ویروس هرپس انسانی 6,عامل بیماری است ولی گاهی هرپس انسانی7 نیز عامل بیماری می باشد.

 

عوامل خطر

اکثریت کودکان در سن پایین مبتلا به این بیماری می شوند.

 کودکان در سن 6 تا 15 ماهگی که سیستم ایمنی آنها هنوز توسعه نیافته است بیشتر در معرض خطرات بیماری هستند.

عوارض

در صورتی که بیشتر افراد مبتلا به روزئولا در عرض 7 روز بهبودی کامل می یابند،به طور نادر این بیماری باعث ایجاد عوارضی می شود.

بعضی ازکودکان دچار تشنج می شوند که بصورت  تب و تشنج می باشد.تشنج بیشتر در کودکانی که تب بصورت سریع افزایش می یابد رخ می دهد.

تب و تشنج معمولا به کودکان سالم آسیبی وارد نمی کند.مشکل معمولا در کودکانی است که نقص سیستم ایمنی دارند.

عوارض روزئولا بیشتر در کودکانی رخ می دهد که دچار ضعف سیستم ایمنی هستند.

افراد دچار نقص سیستم ایمنی  شامل افراد مبتلا به HIV،ایدز،لوکمی و هم چنین افرادی که پیوند عضو دریافت کردند،می شود.

ازدیگر عوارض می توان پنومونی(سینه پهلو) ،آنسفالیت  ( التهاب مغزی) رانام برد که دومی تهدید کننده حیات

می باشد.

 

چه وقتی به پزشک مراجعه شود

1-تب بالاتر از  39/4 C

2-تبی که بیشتر از یک هفته طول بکشد.

3-بثورات پوستی که در مدت بیشتر از 3روز هیچ بهبودی نداشته باشد.

افراد مبتلا به ضعف سیستم ایمنی اگر با فرد مبتلا به روزئولا تماس داشته اند ،باید فورا به پزشک خود مراجعه کنند. هنگام ابتلا به تب و تشنج حتما با مرکز اورژانس تماس بگیرید.

تب و تشنج معمولا در افرادی که تب خیلی بالا دارند یا بطور ناگهانی افزایش تب رخ می دهد،ایجاد می شود.

 

درمان

هیچ درمان اختصاصی برای این بیماری  وجود ندارد ،اما دارو ها و درمان های خانگی باعث کاهش ناراحتی و کنترل علائم می شود.

 

مایعات

باید بطور مرتب به کودکان مایعات به ویژه آب بدهید.

نوشیدن مایعات کافی برای جلوگیری از کم آبی در درمان روزئولا بسیار مهم است.

کودکان باید بطور مرتب مایعات بنوشند که این مایعات شامل:

1-آب

2-سوپ آبکی

3 -محلولهای الکترولیتیORS))

4-لیموناد

5-نوشابه های ورزشی

 

داروهای بدون نسخه

ممکن است داروهای ضد درد مشخصی طبق نظر پزشک تجویز شود.

داروهای ضد تب شامل استامینوفن و ایبوپروفن می باشد.

به کودکان زیر 16 سال نباید هرگز آسپیرین داد،مگر آنکه پزشک آنرا تجویز کرده باشد.

مصرف آسپیرین در کودکان با سندروم ری  مرتبط است که یک شرایط تهدید کننده حیات است.

داروهای ضد ویروسی

ممکن است پزشکان در بیماران با ضعف سیستم ایمنی گان سیکلوویر تجویز کنند که مانع تکثیرDNA ویروس می شود.

آنتی بیوتیک در درمان روزئولا نقشی ندارد.

استراحت

ممکن است کودکان نیاز به استراحت در بستر تا زمان فروکش کردن تب داشته باشند.

با این حال هنگامی که آنها به اندازه کافی بهبود یافتند که قادر به شرکت در بازی و فعالیت های کودکانه هستند،نباید آنها را مجبور به استراحت کامل کرد.

این نکته مهم است که در زمان سرایت بیماری ،بیش از حد فعالیت نکنند و در تماس با بقیه افراد نباشند.

 

خنک کردن

بیمار می تواند ناراحتی ناشی از تب را با موارد  زیر کاهش دهد:

1-استفاده از حمام آب ولرم

2-استفاده از کمپرس سرد روی پیشانی

3- استفاده از ملحفه ی سبک به جای لحاف سنگین

هرگز از آب سرد یا یخ استفاده نشودچون باعث لزر می شود . کودکانی که 24 ساعت بدون تب هستند و هیچ علامت مهمی ندارند می توانند به فعالیت نرمال برگردند.

 

چگونه از بیماری می توان پیشگیری کرد

هیچ واکسنی برای پیشگیری از روزئولا  وجود ندارد.

پیشگیری شامل جلوگیری از تماس با افراد آلوده است، برای همین،این نکته مهم است که کودکان مبتلا به روزئولا نباید با کودکان دیگر تماس داشته باشند تا زمانیکه تب آنها قطع شود.

افرادی که با فرد مبتلا به روزئولا  نباید با کودکان دیگر تماس داشته باشند تا زمانیکه تب آنها  قطع شود.

افرادی که با فرد مبتلا به روزئولا تماس داشتند باید دستشان را بشویند تا مانع انتقال ویروس شوند به ویژه در برخورد با فردی که علیه ویروس آنتی بادی ندارد.

تمیز کردن سطوح خانه به طور مرتب با مواد ضدعفونی کننده یک ایده خوبی می باشد.

با آموزش مسائل بهداشتی  به کودکان می توان  ریسک عفونت را کاهش داد. بطور مثال هنگام عطسه و سرفه از دستمال کاغذی استفاده کرده و بلافاصله دستمال را دور بیندازند.

در ضمن با ممانعت از به اشتراک گذاری فنجان،بشقاب و ظروف دیگر با دیگران ، تماس با بزاق آلوده کاهش می یابد.

روزئولا یک بیماری خطرناک نیست .معمولا به خودی خود و بدون عوارضی در عرض یک هفته با درمانهای خانگی علائم بیماری کنترل و ناراحتی کاهش می یابد.

اکثریت کودکان در سنین قبل مدرسه مبتلا به روزئولا می شوند که از آنها در مقابل عفونت مجدد در سالهای بعد محافظت می کند.


2-1.jpg
23/آوریل/2019

آبله مرغان بیماری شایعی است و اغلب ، کودکان به آن مبتلا می شوند. اگر چه در هر سنی امکان ابتلا وجود دارد. این بیماری معمولا  خود بخود در عرض یک هفته بدون هیچ درمانی  بهبود می یابد . آبله مرغان  با بثورات پوستی  قرمز رنگی  که در هرجای بدن می تواند ظاهر شود آغاز می گردد.سپس  این دانه ها  با مایع پر شده و در نهایت  تاول ها پاره می شوند.این ضایعات ممکن است گسترش یافته یا در منطقه کوچکی باقی بمانند . بدنبال پاره شدن تاول ها روی آن زخم ایجاد می گردد.بعد از ایجاد زخم و دَلمه  روی تاول های پاره شده،  مجدد تاول های جدیدی  ظاهر می شود .

علائم ونشانه ها

علائم ذکر شده در زیر که قبل یا بعد از ظهور بثورات پوستی ایجاد می شود شامل:

  1. تب بالای     38`c
  2. درد و احساس ناراحتی و ناخوشی
  3. کاهش اشتها

خارش یکی از شکایات بسیار شایع می باشدو برای کودکانی که به این بیماری  مبتلا می شوند ، حتی اگر تعداد دانه ها زیاد نباشد  بسیار رنج آور است.

 آبله مرغان در بزرگسالان بسیار شدیدتر است.

 

اقداماتی که در کودکان مبتلا باید انجام داد:

کودک باید از رفتن به مدرسه تا خشک  شدن کامل ضایعات امتناع کند.معمولا 5 روز بعد از ظهور اولین بثورات پوستی ،ضایعات کاملا خشک می شود.

1)مایعات زیادی جهت جلوگیری از کم آبی به کودک بنوشانید.(اگر کودک تمایلی به نوشیدن مایعات ندارد ازبستنی یخی استفاده کنید.)

2)جهت درد و تب واحساس ناراحتی از استامینوفن استفاده کنید .

3) شب ها به دستهای کودک دستکش  بپوشانید تا مانع  خاراندن وی شوید.

4) ناخن های کودک را کوتاه کنید.

5)از کرم یا ژل های خنک کننده استفاده کنید.

6) در موارد خارش شدید با تجویز پزشک از آنتی هیستامین  استفاده کنید.

7) با آب خنک کودک را استحمام کرده ،سپس آهسته پوست کودک را خشک کنید.(حوله را روی پوست کودک نکشید)

8)لباسهای گشاد جهت کودک استفاده کنید.

 

 

از موارد زیر پرهیز شود:

1.از ایبوپروفن استفاده نشود مگر آنکه با تجویز پزشک باشد،زیرا ممکن است عفونت پوستی شدیدتری ایجاد کند.

2.به کودکان کمتر از16 سال آسپیرین ندهید.

  1. کودک با خانم های باردار ،شیرخواران تازه متولد شده و افراد با ضعف سیستم ایمنی تماس نداشته باشد،زیرا این بیماری ممکن است برای آنها خطرناک باشد .

چه زمانی باید با پزشک مشورت شود؟

  1. هنگامی که مطمئن نیستید که بیماری کودکتان آبله مرغان است.
  2. پوست اطراف تاول ها ، قرمز، گرم یا دردناک شده است .(که علامت عفونت می باشد )
  3. کودک دچار کم آبی شده است.
  4. درمورد کودک نگران هستید یا امکان بدتر شدن او وجود دارد.

قبل از رفتن به نزد پزشک به منشی اطلاع دهید که احتمال بیماری آبله مرغان برای  کودک مطرح است.آنها ممکن است در صورت در معرض خطر بودن دیگر بیماران وقت ویژه ای برای شما در نظر بگیرند.

چه زمانی  باید اقدام فوری انجام داد؟

1-هنگامی که یک فرد  بزرگسال مبتلا به آبله مرغان شده است.

2- زمانی که یک فرد باردار که قبلا به آبله مرغان مبتلا نشده است در تماس با فرد مبتلا قرار گرفته است.

3-یک فرد  با ضعف سیستم  ایمنی در تماس با فرد مبتلا قرار گرفته است.

4-احتمال می دهید که نوزاد شما به آبله مرغان مبتلا شده است.

ممکن است شما جهت پیشگیری از عوارض بیماری به دارو  نیاز داشته باشید.

دارو درمانی باید در طی 24 ساعت از شروع بثورات آغاز شود.

 

 

راههای انتقال :

اگر کودک شما در اتاقی که شخص  مبتلا به آبله مرغان بوده است قرار گیرد امکان ابتلا وجود دارد.

این بیماری  هم چنین بوسیله تماس با لباس فرد مبتلا یا رختخواب او که آغشته به مایع حاصل از تاول می باشد ،قابل انتشار است .

آبله مرغان  برای چه مدت قابل سرایت است؟

این بیماری   از 2 روز قبل از ظهور بثورات تا زمانی که ضایعات کاملا  خشک شوند یعنی حدودا  5 روز  بعد از ظهور نخستین دانه قابل سرایت است.

 وقتی کودک در تماس با فرد مبتلا قرار گرفت1تا3 هفته طول می کشد تا نخستین بثورات پوستی ظاهر شود.

  واکسن آبله مرغان

 هنگامی که فرد سیستم ایمنی ضعیفی دارد و در تماس با فرد مبتلا قرار گرفت نیاز است با مراجعه به مراکز بهداشتی واکسن آبله مرغان دریافت کند.

 برای مثال اگر یکی از  والدین کموتراپی(شیمی درمانی)  می شود کودک باید واکسن آبله مرغان دریافت کند.

آبله مرغان و زونا

شما از فرد مبتلا به آبله مرغان زونا نمی گیرید . اگر کودک در تماس با فرد مبتلا به زونا قرار گیرد و سابقه ابتلا به آبله مرغان نداشته باشد ، احتمال ابتلا به آبله مرغان وجود دارد.  اگر فرد مبتلا به آبله مرغان  شود  ویروس در بدن وی باقی می ماند.در مواقعی که سیستم ایمنی  فرد ضعیف شود ویروس مجددا فعال می شود. این شرایط شامل استرس ،شرایط خاص و کموتراپی می باشد.


13-1.jpg
14/آوریل/2019

بهترین متخصص کودکان در ساری : دکتر سیده فاطمه خادم در سال 1371 با رتبه 31 کنکور تجربی در رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی تهران پذیرفته شده و در سال 1378 با کسب مدرک دکترای پزشکی فارغ التحصیل شد. همچنین وی با شرکت در امتحان تخصصی در رشته کودکان دانشگاه مازندران پذیرفته شد و از سال 86 الی 89 با تحصیل در رشته کودکان، موفق به اخذ مدرک تخصصی کودکان و دریافت بورد تخصصی شده است. ایشان از سال 89 الی 92 مشغول گذراندن دوره طرح تخصصی (ضریب K) در شهرستان نکا بود و پس از گذراندن دوره طرح، از سال 92 تا کنون در مطب تخصصی خود در شهر ساری مشغول طبابت و درمان کودکان عزیز می باشند.

 

دکتر سیده فاطمه خادم، بهترین متخصص کودکان در ساری
دکتر سیده فاطمه خادم، بهترین متخصص کودکان در ساری

 

به طور حتم بیشتر والدین برای درمان بیماری های کودکان دلبند خود به دنبال بهترین متخصص کودکان هستند ، اما چگونه باید بهترین متخصص کودکان در ساری را شناخت . در این مقاله در رابطه با راهکار های شناخت بهترین متخصص کودکان و انتخاب او صحبت می کنیم .

کودکان به نسبت بزرگسالال بدنی حساس تر دارند در نتیجه با ورود کوچکترین میکروب و عفونت به بدن آن ها ،خیلی سریع در مقابل آن واکنش نشان می دهند ، در نتیجه باید با شروع کوچکترین علائم به متخصص اطفال مراجعه کنید . اما آیا مراجعه به هر پزشکی می تواند علت بیماری و درمان را تشخیص دهد ؟

دکتر سیده فاطمه خادم متخصص کودکان و تخصص نوزادان در این زمینه از تجربه و البته مهارت کافی بر خورد هستند . انتخاب پزشک و متخصص مناسب در طول دوره درمان امری موثر است ،زیرا تخصص در زمینه تشخیص امری مهم است .

کودکان بر خلاف بزرگسالان نمی توانند در رابطه با میزان درد خود و یا مکان درد خود صحبت کنند و تنها با گریه و بی قراری مادر می تواند ،درد در کودک را تشخیص دهد . دکتر سیده فاطمه خادم با بررسی ها و آزمایشات لازم قبل از اقدام به ارائه راهکار های درمان ، علت درد را تشخیص می دهد و متناسب با آن روش درمان ارائه می دهد .

توصیه می شود حتی اگر کودک شما از درد و بیماری شکایت نمی کند ،برای چکاپ های دوره ای هر چند وقت یکبار به متخصص اطفال مراجعه کنید .

دکتر سیده فاطمه خادم متخصص کودکان در ساری، در زمینه درمان انواع بیماری های کودک و نوزادان از تخصص و تجربه کافی بر خوردار هستند . شما می توانید برای تماس با دکتر سیده فاطمه خادم بهترین متخصص کودکان در ساری با شماره ی زیر تماس حاصل فرمایید :
011-33367082
011-33353788

 

دکتر سیده فاطمه خادم، بهترین متخصص کودکان در ساری
دکتر سیده فاطمه خادم، بهترین متخصص کودکان در ساری

 

متخصص کودکان چه فردی است ؟

منظور از متخصص نوزادان فردی است که در زمینه تشخیص و درمان بیماری های کودکان زیر یک سال تخصص دارد.

اما اگر کودک شما به هر دلیل نیاز به جراحی و از بین بردن نقص های ژنتیکی و یا مادر زادی دارد ،لازم است حتما به متخصص اطفال مراجعه کنید .

ویژگی های بهترین متخصص اطفال در ساری

یک متخصص کودکان باید ویژگی های داشته باشد تا بتوان آن را با عنوان بهترین شناخت ،از جمله این ویژگی ها :

اخلاق و منش خوب برای یک متخصص اطفال امری مهم است ،از انجا که بیشتر کودکان به دلیل ترس از درمان ، از مراجعه به پزشک ترس و واهمه دارند ، یک متخصص اطفال باید این توانایی را داشته باشد که به گونه ای با کودک رفتار کند که تمام استرس کودک از بین برود و برای درمان همکاری کند .

محیط مطب نیز یکی دیگر از موارد قابل توجه است که باید به آن توجه داشت. در مطب هایی که محیط آن همگام با روحیات کودک است به طور حتم کودک آرامش بیشتری دارد .

توانایی ارتباط برقرار کردن متخصص اطفال با کودک هم یکی از شاخص هایی است که نیاز به توجه دارد . کودک برای طی شدن روند معاینه و درمان باید به پزشک اعتماد داشته باشد تا بتواند همکاری کند . ارتباط برقرار کردن پزشک با کودک سبب افزایش اعتماد کودک می گردد .

آدرس مطب خانم دکتر سیده فاطه خادم، بهترین متخصص اطفال در ساری، بلوار امیر مازندرانی، مجتمع سینا، طبقه سوم، واحد 18


4.jpg
08/آوریل/2019

بیشتر کودکان به طور پیوسته وزن می گیرند و در چند سال اول زندگی به سرعت رشد می کنند. اما در بعضی موارد کودکان به استاندارد های رشد مورد انتظار نمی رسند. هنگامی که این اتفاق می افتد، آن را شکست در رشد می نامند.

پزشکان می گویند کودکان شکست در رشد دارند هنگامی که به وزن مورد انتظار خود نمی رسند. اغلب این کودکان رشد قدی ضعیفی نیز دارند. عوامل بسیاری می تواند باعث شکست در رشد شود که شامل بیماری ها و اختلالات غذا خوردن است.

هنگامی که پزشکان علت اختلال را پیدا کنند، می توانند با خانواده ها کار کنند تا کودک به الگوی رشد سالم باز گردد.

درباره شکست در رشد :

اگر چه بیشتر از یک قرن است که شناخته شده است ولی شکست در رشد فاقد یک معنی واضح است، به علت اینکه به تنهایی اختلال یا بیماری نمی باشد.

در عوض این، نشانه این است که کودک دچار کمبود تغذیه شده است. بطور کلی کودکانی که دچار شکست در رشد می شوند، کالری کافی دریافت نمی کنند یا در جذب، نگهداری و استفاده از کالری دریافتی اشکال دارند که باعث عدم رسیدن به وزن کافی می شود.

پزشکان معمولاً این شرایط را در شیرخواران و نوپایان تشخیص می دهند که زمان مهمی برای رشد جسمی و روانی می باشد.

پس از تولد، مغز کودک در سال اول به همان اندازه که برای بقیه زندگی کودک رشد می کند افزایش سایز می یابد.

تغذیه نامناسب ممکن است در این دوره اثرات مضر پایداری بر رشد مغز داشته باشد.

اکثر کودکان در 4 ماهگی به 2 برابر وزن تولد و در سن یک سالگی به 3 برابر آن می رسند. اما کودکانی که اختلال در رشد پیدا می کنند معمولاً به این نقاط عطف  نمی رسند.

گاهی اوقات، کودکانی که شروع به چاق شدن می کنند و به نظر می رسد که خوب رشد می کنند، اما ممکن است بعداً وزن کمتری بدست آورند. بعد از مدتی رشد قدی هم آهسته می شود.

اگر شرایط ادامه یابد، کودکان دچار اختلال تغذیه، ممکن است :

1) علاقه به محیط اطراف خود را از دست بدهند.

2) اجتناب از برقراری تماس چشمی داشته باشند.

3) ایرادگیر شوند

4) به نقاط عطف تکامل مثل نشستن، راه رفتن و صحبت کردن متناسب به سن دست نیابند.

 

 

علل :

تعدادی از عوامل می توانند باعث شکست در رشد شوند که شامل موارد زیر می باشد :

1)  عدم تغذیه کافی کودک

در بعضی موارد، والدین بطور اشتباه باعث مشکل می شوند.

گاهی والدین در اندازه گیری میزان شیر خشک دچار اشتباه می شوند، که این عامل باعث دریافت کالری کمی توسط شیرخوار می شود.

مشکلات تغذیه با شیر مادر یا گذر به غذاهای جامد هم باعث شکست در رشد می شود.

والدینی که نگران چاق شدن کودکشان هستند ممکن است در دادن کالری به شیرخوار خود محدودیت ایجاد کنند.

گاهی والدین به نشانه های گرسنگی کودکان توجه کافی ندارند یا نمی توانند غذای کافی برای فرزندان خود تأمین کنند.

2) کودک غذای کمی می خورد

بعضی کودکان در خوردن غذای کافی به علت موارد زیر اشکال دارند :

نارسی ، تأخیر در تکامل، شرایطی شبیه اوتیسم که غذاهای با طعم و قوام خاصی را دوست ندارند.

3) مشکلات سلامتی شامل  اختلالات دستگاه گوارشی

چندین اختلال از افزایش وزن کودک ممانعت می کند.

این شرایط شامل ریفلاکس گوارشی (GER) ، اسهال مزمن، فیبروز سیستیک، بیماری مزمن کبدی و بیماری سلیاک است.

در بیماری ریفلاکس ممکن است مری خیلی تحریک شود که باعث امتناع کودک از خوردن غذا می شود.

در اسهال مداوم، کار بدن برای دریافت مواد مغذی و کالری از غذا، سخت می شود.

فیبروز سیستیک، بیماری مزمن کبدی و بیماری سلیاک باعث ایجاد مشکلاتی در جذب مواد غذایی می شوند.

کودک ممکن است مقدار زیادی غذا بخورد، اما بدن توانایی جذب و نگهداری میزان کافی از غذا را ندارد.

کودکان با بیماری سلیاک، حساسیت به گلوتن ( پروتئینی که در گندم و سایر غلات موجود است) دارند.

پاسخ غیر طبیعی سیستم ایمنی بدن به این پروتئین باعث تخریب روده می شود، بنابراین نمی تواند مواد مغذی مناسب را جذب کند.

4) عدم تحمل غذایی

عدم تحمل غذایی که متفاوت از آلرژی غذایی است، بدان معنی است که بدن به غذاهای خاص حساس است. به عنوان مثال، عدم تحمل پروتئین شیر به این معنی است که بدن نمی تواند غذاهای حاوی پروتئین شیر مثل ماست و پنیر را جذب کند که منجر به شکست در رشد می شود.

5) بیماری مداوم

بطور مثال کودکی که به علت نارس بودن یا شکاف کام و لب در خوردن غذا مشکل دارد نمی تواند کالری کافی را برای رشد مناسب و نرمال بدست آورد.

در کودکانی که بیماری قلبی، ریوی یا سیستم غدد داخلی دارند، نیاز به کالری اضافی برای رشد می باشد که بدست آوردن این کالری از طریق خوردن مواد غذایی دشوار می باشد.

6) عفونت ها

بیماریهای انگلی، عفونت ادراری، سل و سایر عفونت ها باعث افزایش مصرف مواد مغذی توسط بدن و کاهش اشتها می شوند.

این مورد باعث شکست در رشد کوتاه یا طولانی مدت می شود.

7) بیماریهای متابولیک

بیماریهای متابولیک شرایطی هستند که کار بدن را برای تجزیه، فرآوری و بدست آوردن انرژی از غذا مشکل می سازد.

این شرایط هم چنین باعث کاهش میل کودک به غذا و استفراغ می شوند. گاهی اوقات ترکیبی از مشکلات پزشکی و عوامل محیطی منجر به شکست در رشد می شود.

 

 

تشخیص :

بسیاری از کودکان در دوره های کوتاهی از رشد، افزایش وزن آنها متوقف می شود یا حتی کاهش وزن مختصری دارند. این یک فرایند غیر معمول نیست. با این حال اگر کودکی سه ماه پی در پی در سال اول زندگی، افزایش وزن نداشته باشد این عامل باعث نگرانی پزشکان می شود.

پزشکان از نمودارهای رشد استاندارد برای ترسیم وزن، قد و دور سر کودکان استفاده می کنند، که این نمودارها بر اساس اندازه گیری کودکان سالم تهیه شده است.

هنگامی که منحنی وزن آنها زیر حد استاندارد باشد یا به حد مورد انتظار دست نیابند، ممکن است شکست در رشد داشته باشند.

برای شناخت مشکل احتمالی، پزشکان جزئیات سابقه پزشکی کودک مثل سابقه تغذیه کودک را بررسی می کنند.

پزشکان ممکن است برای بررسی علل زمینه ای پزشکی درخواست آزمایش کامل خون و ادرار بدهند.

در صورت شک به اختلال یا بیماری خاصی، پزشک آزمایشات دیگری را برای این شرایط درخواست می دهد.

درمان :

باید اطمینان حاصل کرد که این کودکان کالری مورد نیاز برای رشد را کسب می کنند و هیچ اختلال تغذیه ای زمینه ای وجود ندارد.

اغلب نیاز به کمک یک تیم مراقبتی می باشد که شامل :

1)  پزشک مراقبت های اولیه یا متخصص کودکان

2) متخصص تغذیه برای ارزیابی نیازهای تغذیه ای کودک

3) درمانگران شغلی

4) گفتار درمان برای توجه به مشکلات بلع و مکیدن

5) مددکار اجتماعی

6) روانشناسان و دیگر متخصصان بهداشت روان، اگر مشکلات رفتاری وجود دارد.

7) متخصصان (مثل متخصص قلب، متخصص مغز و اعصاب، یا متخصص گوارش) برای درمان بیماریهای زمینه ای

معمولاً این کودکان در خانه همراه با ویزیت های منظم پزشکی درمان می شوند.

پزشکان غذاهای با کالری بالا تجویز می کنند و در خصوص شیرخواران نیز شیرخشک های با کالری بالا توصیه می شود.

با توجه به عادات غذایی کودک، پزشکان غذاهای خاصی را با قوام مشخص توصیه می کنند و بین وعده های اصلی غذا فاصله ایجاد می کنند تا مطمئن شوند کودک گرسنه می باشد.

در موارد شدید که کودک با اقدامات درمانی اولیه رشد نمی کند، در درمان از تغذیه با لوله استفاده می شود.

در این روش لوله های مخصوص از بینی عبور کرده و وارد معده می شود.

مواد غذایی مایع تهیه شده با سرعت مشخصی در طی شب از طریق لوله به کودک داده می شود.

کودک به فعالیتهای خود در طی روز ادامه می دهد و آزادانه در طول روز غذا می خورد. هنگامی که کودک کالری بیشتری بدست می آورد، احساس بهتری خواهد کرد و احتمالاً شروع به خوردن بیشتر خواهد کرد. در آن لحظه لوله می تواند برداشته شود. کودکان مبتلا به اختلال شدید رشد، ممکن است نیاز به بستری و درمان در بیمارستان داشته باشند، در آنجا آنها به مدت 14-10 روز تغذیه شده و تحت مراقبت قرار می گیرند.

بعد از آن تا برطرف شدن علائم سوء تغذیه شدید چند ماه طول می کشد. مدت زمان درمان متفاوت می باشد. افزایش وزن به زمان نیاز دارد، بنابراین ممکن است به چند ماه زمان نیاز باشد تا کودک در محدوده وزن نرمال قرار بگیرد.

هنگامی که این وضعیت ناشی از اختلال یا بیماری مزمن باشد، کودک باید بطور منظم در مطب پزشک مورد بررسی قرار گیرد.

در این موارد درمان برای دوره زمانی طولانی تر، شاید برای یک عمر طول بکشد.

 

آیا کودک من مبتلا به اختلال رشد می باشد؟

اگر نگران این هستید که کودک شما اختلال رشد دارد، به خاطر داشته باشید که بسیاری عوامل می تواند باعث کاهش وزن گیری کودک شود.

به عنوان مثال کودکانی که شیر مادر می خورند و از شیر خشک استفاده می کنند در دوران کودکی سرعت رشد متفاوتی دارند.

ژنتیک نیز نقش مهمی در افزایش وزن دارد. بنابراین اگر والدین کودک لاغر باشند، کودک ممکن است به سرعت افزایش وزن نداشته باشد.

با این حال شیرخواران باید بطور پیوسته افزایش وزن داشته باشند.

به عنوان یک دستورالعمل کلی، شیرخوارانی که در یک دوره زمانی 24 ساعته خوب تغذیه می شوند، معمولاً در ماه اول، روزانه 30 گرم افزایش وزن خواهند داشت. انجام این کار در خانه حتی اگر ترازو داشته باشید دشوار است، بنابراین مهم است که پزشک فرزندتان را به طور منظم ملاقات کند.

پزشکان در ویزیت دوره ای مشکلات کودکان را بررسی می کنند، بنابراین مهم است که این قرار ملاقات ها را حفظ کنید.

چه وقت با پزشک تماس بگیرید؟

اگر متوجه وقفه در افزایش وزن شده اید یا کودک شما اشتهای نرمال ندارد، با پزشک خود تماس بگیرید.

هم چنین در مورد هر گونه تغییر عمده ای در الگوی خوردن کودک با پزشک تماس بگیرید.

کودکان نوپا و هم چنین کودکان بزرگتر ممکن است روزها و گاهی اوقات هفته ها تمایل کمی به غذا خوردن داشته باشند، ولی در شیرخواران نباید این اتفاق بیفتد.

اگر با تغذیه کودک خود مشکلی دارید، پزشک می تواند به شما کمک کند.

اگر کودک به راحتی غذا نمی خورد، امکان دارد والدین ناامید شوند و احساس کنند که عملکرد اشتباهی داشته اند.

این مسئله مشکل را بدتر کرده و باعث ایجاد استرس برای شما و کودک می شود. در عوض صحبت کردن با دکتر خود برای هردوی شما کمک کننده است.


97.jpg
27/مارس/2019

نوزادن گاهی اوقات گریه و نق نق می کنند، در طی 3 ماه اول زندگی آنها بیشتراز هر زمان دیگری گریه می کنند.

هنگامی که کودک از همه لحاظ سالم است ولی چند نوبت در هفته نق نق می کند با صدای بلند گریه می کند و احساس ناراحتی دارد به این وضعیت کولیک می گویند .

کولیک به گریه ای که بیشتر از 3 ساعت در طی روز طول می کشد، برای بیشتر از 3 روز در هفته باشد و حداقل 3 هفته ادامه یابد اطلاق می شود .

کولیک معمولاً با مشکلی در سلامتی همراهی ندارد و خود بخود برطرف می شود . تخمین زده می شود که 40% از شیر خواران مبتلا به کولیک می باشند . معمولاً بین هفته سوم تا ششم بعد تولد شروع می شود و در سن 3 تا 4 ماهگی خاتمه می یابد . اگر شیرخواری بعد از این زمان گریه و بی قراری شدیدی دارد، مشکل دیگری ممکن است وجود داشته باشد .

 

 

چند نکته کلیدی در خصوص کولیک وجود دارد :

1)  کودک کولیکی رفلکس مکیدن خوبی دارند اشتهای خوبی دارند، از نظر سایر موارد سالم هستند و به خوبی رشد می کنند . اگر کودک به خوبی شیر نمی خورد و وزنش بالا نمی رود و رفلکس مکیدن خوبی ندارد با پزشک تماس بگیرید .

2) کودکان کولیکی ممکن است گاه و بیگاه مثل کودکان غیر کولیکی شیر بالا بیاورند اما اگر کودک شما واقعاً استفراغ می کند یا کاهش وزن دارد با پزشک تماس بگیرید .

(استفراغ ، بالا آوردن با فشار زیاد محتویات معده از طریق دهان است اما بالا آوردن شیر، جریان یافتن آرام شیر از دهان کودک است )

استفراغ مکرر علامت کولیک نیست .

3) کودکان کولیکی مدفوع نرمال دارند، اگر کودک شما اسهال دارد یا مدفوع خونی دارد با پزشک تماس بگیرید .

علت کولیک چیست ؟

پزشکان به واقع نمی دانند که چه چیزی باعث کولیک می شود عدم تحمل شیرگاو به عنوان یک عامل جهت کولیک در نظر گرفته می شود . اما پزشکان در حال حاضر معتقدند که این یک عامل نادر است .

کودکان شیرمادر خوار نیز دچار کولیک می شوند . در این موارد، تغییر رژیم غذایی مادر ممکن است به کاهش علائم کولیک کمک کند .

بعضی از مادران که به کودکان خود شیر می دهند، دریافتند که حذف کافئین از رژیم آنها کمک کننده است در حالیکه بقیه افراد با حذف لبنیات، سویا، تخم مرغ و یا محصولات گندمی شاهد بهبودی در کولیک کودک خود بودند .

بعضی کودکان کولیکی دفع گاز دارند اما مشخص نیست که آیا واقعاً این پرگازی روده باعث کولیک می شود یا اینکه کودکانی که گریه زیادی به علت کولیک دارند، هوای زیادی بلع می کنند که منجر به تولید گاز می شود .

بعضی تئوریها مطرح کننده این است که وقتی غذا بطور سریع از دستگاه گوارش کودک عبور کند، یا هضم بصورت ناکامل اتفاق افتد . کولیک ایجاد می شود سایر تئوریها بیانگر این است که کولیک ناشی از مزاج کودک می باشد و در بعضی از کودکان زمان بیشتری نیازاست که با جهان و دنیا تطابق پیدا کنند. در سایر موارد ریفلاکس گوارشی تشخیص داده نشده وجود دارد .

بقیه تحقیقات مطرح کننده این است که کولیک ممکن است فرم اولیه میگرن باشد . هم چنین کولیک در کودکانی که مادر سیگاری دارند بیشتر مشاهده می شود .

 

 

درمان کولیک :

هیچ درمانی به تنهایی باعث بهبودی کولیک نمی شود . اما در اینجا راههای وجودی دارد که باعث می شود هم کودک و هم والدین زندگی بهتر و آسان تری داشته باشند .

1)  اگر کودک شما گرسنه نیست، شیردهی را ادامه ندهید، به جای آن کودک خود را آرام کنید . شما نباید کودک خود را با توجه زیاد لوس کنید .

2) شیرخوار خود را راه ببرید، یا در یک صندلی گهواره ای ( جنبان) بنشینید و وضعیت خود را تغییر دهید.

3) سعی کنید آروغ کودک را غالباً در طی شیردهی بگیرید .

4) کودک خود را با شکم روی دامن خود قرار دهید و پشت او را مالش دهید .

5) کودک خود را در یک صندلی نوسان دار یا متحرک قرار دهید . حرکت ممکن است اثر آرامش بخش داشته باشد .

6) کودک خود را در صندلی مخصوص ماشین، در عقب ماشین قرار دهید و سپس رانندگی کنید . حرکت و نوسان در ماشین معمولاً آرامش بخش است .

7) موسیقی روشن کنید بعضی کودکان به صدا مثل حرکت پاسخ می دهند .

8) کودک را در اتاقی قرار دهید که ماشین لباسشویی، جاروبرقی یا کامپیوتر روشن است، بعضی کودکان با صداهای آرام و مداوم ، آرام می شوند .

9) بعضی کودکان به کاهش محرکها نیاز دارند، شیرخواران 2 ماهه و کوچکتر وقتی در یک اتاق تاریک قنداق شوند، آرام می گیرند .

مراقبت از یک کودک کولیکی بسیار سخت و مشکل است ، بنابراین از خودتان خوب مراقبت کنید . خود و کودک تان را برای کولیک، مداوم سرزنش نکنید .

سعی کنید آرامش خود را حفظ کنید و به خاطر بیاورید که کودک شما به زودی از این مرحله رهایی می یابد .

در حال حاضر ، اگر شما به استراحت نیاز دارید آن را انجام بدهید.

دوستان و اقوام معمولاً هنگامی که شما به آرامش نیاز دارید خوشحال می شوند که از کودک شما مراقبت کنند .

اگر هیچ کسی در دسترس نیست ، کودک را در تخت خواب قرار دهید و استراحتی بکنید قبل از اینکه دوباره بخواهید کودک  را آرام کنید .

اگر هر زمانی احساس کردید که ممکن است به خود یا کودکتان آسیب برسانید کودک را در تخت قرار دهید و برای کمک فوری تماس بگیرید، هرگز کودک را به شدت تکان ندهید .

اگر درجه حرارت کودک شما 380سانتیگراد و یا بالاتر است ، خوب شیر نمی خورد، بیشتر از 2 ساعت گریه و بی قراری دارد، استفراغ مکرر یا اسهال دارد، مثل شرایط معمولی هوشیار و بیدار نیست یا تسلی ناپذیر هست با پزشک خود فوراً تماس بگیرید .


14.png
27/فوریه/2019

یبوست

یبوست یک مشکل شایع در کودکان است. کودک مبتلا به یبوست دارای حرکات روده ای نامنظم و مدفوع خشک می باشد .

عوامل شایع شامل :

1)  آموزش زود هنگام دستشویی رفتن

2) تغییرات رژیم غذایی

خوشبختانه بیشتر موارد یبوست در کودکان موقتی است .

تشویق کودکان به تغییرات ساده در رژیم غذایی (مانند خوردن فیبر بیشتر، میوه و سبزیجات فراوان تر و همچنین نوشیدن مایعات بیشتر) می تواند برای بهبودی یبوست موفقیت آمیز باشد .

در صورت تجویز پزشک ، برای درمان یبوست می توان از مواد مسهل کمک گرفت. علائم و نشانه های یبوست در کودکان ممکن است شامل موارد زیر باشد :

1)  تعداد دفعات دفع مدفوع کمتر از 3 بار در هفته

2) قوام مدفوع سفت و خشک و اشکال در دفع

3) مدفوع با قطر زیاد که باعث انسداد توالت شود .

4) درد هنگام دفع مدفوع

5) درد شکم

6) مقداری مایع یا مواد نرمی شبیه مدفوع در لباس زیر کودکان وجود دارد که نشانگر انباشتگی مدفوع در راست روده است .

7) وجود خون در سطح مدفوع سخت

اگر کودک از اینکه دفع مدفوع باعث آسیب به او شود هراس دارد، از این کار اجتناب می کند .

شما ممکن است متوجه شوید که کودک پاهایش را ضربدری می گذارد ، باسن خود را خم می کند، بدنش را پیچ و خم می دهد یا هنگام نگه داشتن مدفوع شکلک در می آورد .

 

 

چه موقعی کودک را نزد پزشک ببریم ؟

یبوست معمولاً در کودکان جدی و خطرناک نیست، با این حال یبوست مزمن ممکن است منجر به عوارضی شود یا علامتی از یک بیماری زمینه ای باشد . اگر یبوست بیشتر از 2 هفته طول بکشد یا همراه با موارد زیر باشد، به پزشک مراجعه کنید:

1.تب
2. استفراغ
3. خون در مدفوع
4. تورم شکم
5.کاهش وزن
6. شقاق دردناک در ناحیه اطراف مقعد (شقاق مقعد)
7. بیرون زدگی روده از مقعد (پرولاپس روده)

یبوست اغلب موارد هنگامی رخ می دهد که مدفوع به آهستگی در طول مجرای گوارشی حرکت کند، که این باعث ایجاد مدفوع خشک و سخت می شود .

عوامل زیادی با یبوست در کودکان همراهی دارد که شامل :

1)  نگه داشتن مدفوع : کودک ممکن است دفع مدفوع را انکار کند به علت اینکه از دستشویی و توالت می ترسد ، یا نمی خواهد از بازی کردن دست بکشد بعضی از کودکان در محیط خارج از خانه، مدفوع خود را نگه می دارند، چون در دستشویی های عمومی راحت نیستند.

مدفوع سخت و حجیم موجب دفع مدفوع دردناک می شود که این نیز منجر به نگه داشتن مدفوع می شود.

اگر دفع مدفوع باعث صدمه به کودک شود. کودک از اینکار ممانعت می کند، چون نمی خواهد تجربه دردناک دیگری داشته باشد .

2) مشکل در آموزش توالت رفتن

اگر شما آموزش توالت رفتن را زود شروع کنید، کودک ممکن است مدفوع خود را نگه دارد یا از این کار تمرد کند .

اگر آموزش توالت، بصورت جنگ لفظی در آید، کودک بصورت ارادی دفع مدفوع را انکار می کند، این کار خیلی سریع بصورت یک عادت غیر ارادی در می آید که به سختی قابل تغییر است .

3) تغییر در رژیم غذایی

دریافت ناکافی فیبر غذایی از طریق میوه ها و سبزیجات و همچنین مصرف ناکافی مایعات ممکن است منجر به یبوست شود .

یکی از بیشترین زمان هایی که کودک دچار یبوست می شود، زمانی است که رژیم غذایی از مایعات کامل به رژیم حاوی مواد غذایی جامد تغییر می یابد .

4) تغییر در جریان عادی زندگی

هر تغییری در روال عادی زندگی کودک مثل مسافرت، هوای گرم یا استرس می تواند در عملکرد روده تاثیر گذار باشد .

کودکان زمانی که برای اولین بار به مدرسه می روند احتمال ابتلا به یبوست در آنها بیشتر است .

5) داروها

بعضی داروهای ضد افسردگی و انواع مختلفی از داروها با یبوست همراهی دارند .

6) حساسیت به شیرگاو و…

حساسیت به شیرگاو و یا مصرف مقدار زیادی مواد لبنی در طی روز (شیرگاو و پنیر و …) گاهی منجر به یبوست می شود .

7) سابقه خانوادگی

کودکانی که سابقه خانوادگی یبوست دارند، بیشتر در معرض آن قرار دارند .این مورد ممکن است به علت عوامل محیطی یا ژنهای مشترک باشد .

8) شرایط پزشکی

به ندرت یبوست در کودکان نشانگر ناهنجاریهای ساختمانی ، بیماریهای متابولیک، اشکال در دستگاه گوارش یا بیماری زمینه ای دیگر است .

 

 

عوامل خطر :

یبوست در کودکان بیشتر در بچه هایی محتمل است که

1)  زیاد می نشینند

2) فیبر کافی مصرف نمی کنند

3) مایعات کافی نمی نوشند

4) داروهای خاصی مثل ضد افسردگی مصرف می کنند

5) یک مشکل پزشکی دارند که مقعد یا راست روده را تحت تاثیر قرار می دهد

6) سابقه خانوادگی یبوست دارند .

اگرچه یبوست در کودکان باعث ایجاد ناراحتی می شود، اما معمولاً مشکل جدی و خطرناکی وجود ندارد.

اگر یبوست به صورت مزمن در آید، عوارض زیر را ایجاد می کند:

1)  خراش های دردناک در پوست اطراف مقعد( شقاق مقعد)

2) پرولاپس( بیرون زدگی) روده که راست روده از مقعد بیرون می آید .

3) نگه داشتن مدفوع

4) امتناع از دفع مدفوع به علت درد، که این عامل خودش باعث تجمع مدفوع انباشته در روده بزرگ و راست روده شده و موجبات بی اختیاری مدفوع بوجود می آید .

پیشگیری :

1)  دادن غذاهای با فیبر بالا به کودک

به کودک خود، غذاهایی که حاوی فیبر بالایی است بدهید مثل میوه ، سبزیجات، حبوبات ، نان و صبحانه با غلات کامل

اگر کودک به رژیم با فیبر بالا عادت ندارد، با مقادیر کم از فیبر در رژیم غذایی او شروع کنید تا از نفخ و گاز جلوگیری شود .

2) تشویق کودک به نوشیدن مقدار زیادی مایعات

آب معمولاً بهترین مایع است

3) تشویق به فعالیت بدنی

فعالیت ورزشی منظم محرک حرکات نرمال روده ای می باشد

4) ایجاد برنامه منظم برای رفتن به دستشویی

به طور منظم یک زمانی را بعد از غذا خوردن برای دستشویی رفتن کودک اختصاص دهید .

در صورت لزوم یک چهار پایه قرار دهید که کودک برای نشستن در توالت راحت باشد و نیروی کافی برای تخلیه مدفوع داشته باشد .

5) یادآوری زمان دستشویی

بعضی کودکان حین بازی از دستشویی رفتن امتناع می کنند، اگر این تأخیر بصورت مکرر رخ دهد ، آنها مبتلا به یبوست می شوند .

6) بررسی داروها

اگر کودک دارویی مصرف کند که موجب یبوست می شود ( با پزشک او در خصوص تعویض دارو صحبت کنید )

 


as22.jpg
23/فوریه/2019

آسم چیست ؟

 آسم یک اختلال التهابی راجعه ریه است که برخی محرکها باعث التهاب راههای هوایی می شود و به دنبال آن باریک شدن  راههای هوایی و در نتیجه تنفس سخت ایجاد می شود.

محرک های آسم شامل : عفونت های ویروسی ،دود ،عطر ، گرد و غبار و گرده و قارچ می باشد.

سرفه ، خرخر سینه ،تنگی نفس ، فشردگی قفسه سینه و تنفس سخت  از علایم آسم می باشد .تشخیص آسم براساس  اپی زود ها های سرفه های تکرار شونده ، سابقه خانوادگی آسم ، و بعضی اوقات نتیجه تستهای عملکرد ریوی است .

بسیاری از کودکان که در دوران کودکی خر خر سینه دارند ، در اینده مبتلا به آسم نخواهند شد . علایم آسم را با دوری از محرک ها می توان پیشگیری کرد .

درمان شامل گشاد کننده های برونش (برونکودیلاتور) و کورتونهای  استنشاقی است .

اگرچه آسم در هر سنی ممکن است  پیشرفت کند اما معمولا در دوران کودکی بویژه  ۵ سال اول زندگی شروع می شود .

بعضی کودکان تا دوران بزرگسالی در آنها آسم ادامه می یابد در بقیه موارد آسم بهبود می یابد .

بعضی وقت ها، کودکانی که پزشکان تشخیص آسم برای انها می گذارند، در واقع بیماری دیگری دارند که علایم مشابه با آسم دارد (مثل خس خس سینه ، ویزینگ در ریشه خواران و کودکان کوچکتر )

 آسم یکی از شایع ترین بیماریهای مزمن دوران کودکی هست که ۶ میلیون کودک را در ایالت متحده  ی امریکا تحت تاثیر قرار داده است .

آسم در دهه ها ی اخیر بسیار شایع  شده است، یکی از دلایل بستری شدن کودکان در بیمارستان آسم می باشد . و یکی از بیماریهای مزمن که باعث غیبت از مدرسه ابتدایی می شود .

اکثر کودکان با آسم ، توانایی شرکت در فعالیتهای نرمال دوران  کودکی را دارند  به جز مواردی که بیماری شعله ور می شود .

 تعداد اندکی از کودکان اسم متوسط تا شدید دارند  و نیاز به در یافت  داروهای پیشگیرانه  روزانه تا بتوانند  در بازیهای عادی و ورزشی شرکت کنند.

 

 

محرکهای آسم :

 به دلایل نا شناخته کودکان مبتلا به  آسم  به محرکهای  خاصی پاسخ می دهند  که  در افراد غیر مبتلا به آسم مشاهده نمی شود . کودکان مبتلا  به  آسم  ، والدین  ،برادر  و خواهر و بستگان  مبتلا به آسم دارند و شواهدی وجود دارد که ژن  ها در آسم  بسیار مهم هستند . بسیاری  از محرکهای  بالقوه  وجود دارد ولی بیشتر کودکان  به تعداد اندکی از آنها پاسخ می دهند و در بعضی از کودکان  محرکهای اختصاصی برای شعله ور شدن آسم تشخیص داده نمی شود .

 همه محرکها باعث پاسخ مشابهی می شوند . سلولهای خاصی در راههای هوایی مواد شیمیایی آزاد می کنند که این مواد  :

۱: باعث التهاب راههای هوایی و تورم ان میشود

۲:باعث انقباض سلولهای عضلانی  در جدار راههای هوایی می شود .

۳. تولید  موکوس را در راههای هوایی افزایش می دهد.

 هر یک از این پاسخ ها باعث  باریک شدن  راههای هوایی می شود .( حمله آسم ) در اکثر کودکان مجرای هوایی در فواصل حملات آسم  به حالت نرمال  بر می گردد.

تحریک تکرار شونده  با این  مواد شیمیایی  باعث   افزایش تولید   موکوس در راههای هوایی می شود، که به دنبال  ان  ریزش سلولها در مسیر  راههای هوایی و بزرگ شدن  سلولهای عضلانی در دیواره   راههای هوایی ایجاد می شود .

 محرک های معمول آسم :

محرک

1/آلرژنها، گرد و غبار، مایت، قارچ و فضولات  حیوانی، پر، مدفوع سوسک و گرده در فضای باز

۲/ورزش و فعالیت      مخصوصا  فعالیت در هوای سرد و خشک

۳/ویروسهای تنفسی     ویروس پارا آنفولانزا، رینو ویروس، ویروس سنسشیال تنفسی

۴/ تحریک کننده ها     سیگار کشیدن  مستقیم و غیر مستقیم، عطر ها، شمع ها ی معطر، دود چوب، مواد شوینده، آلودگی هوا، بوهای قوی، گازهای محرک.

۵/موارد دیگر  احساسات (اضطراب، عصبانیت، هیجان)  آسپیرین  و سایر دارو های ضد التهابی غیر استروئیدی  و ریفلاکس معده .

 

ریسکهای فاکتور های  آسم :

 پزشکان بطور کامل  درک نمی کنند  که چرا در بعضی کودکان  آسم پیشرفت میکند، اما تعداد ی از ریسک فاکتور های شناخته شده  شامل

۱.عفونت های ویروسی  ۲. فاکتور های ارثی   یا قبل تولد  ۳. تماس با آلرژن ها

 در کودکی  که  یکی از  والدین  آسم دارند ۲۵٪  ریسک  پیشرفت آسم وجود دارد . اگر هر دو والدین مبتلا به آسم باشند این  ریسک تا ۵۰٪ افزایش  می یابد .

 کودکی که مادر  وی در طول بارداری  سیگار می کشد  احتمال بیشتری  برای ابتلا به آسم دارد. دیگر فاکتور های موثر  شامل ، سن پایین  مادر ، تغذیه  بد مادر ،  عدم تغذیه با شیر مادر ، نارس بودن  و وزن پایین  هنگام تولد  از دیگر عوامل خطر هستند .

 در ایالات متحده ، کودکان  در جوامع شهری  احتمال بیشتری  برای پیشرفت آسم دارند. بویژه در خانواده  هایی با سطح اجتماعی  اقتصادی پایین.  اگرچه علت ان کاملا شناخته  نشده است  ، اعتقاد براین است که شرایط  زندگی  فقیر تر  ، مواجه شدن   بیشتر با محرکها  و دسترسی کمتر به مراقبتهای  بهداشتی ، موجب  افزایش شیوع  آسم  در این جوامع می شود .

 کودکانی که در معرض  غلظت بالایی از آلرژنها مشخص مثل گرد و غبار و مدفوع سوسک در سن پایین هستند ، احتمال بیشتری برای ابتلا به  آسم دارند .

بیشتر کودکانی که یک حمله آسم  دارند  و ۹۰٪ کودکانی که  به علت  آسم بستری می شوند  در اثر  یک عفونت ویروسی  بوده است  ( مثل سرماخوردگی یا رینوویروس )

 خس خس سینه  ممکن است در ابتدا  به عنوان آسم تفسیر شود  اما این کودکان  احتمال بیشتری برای ابتلا به آسم در دوران نوجوانی ندارند .رژیم غذایی ممکن است  یک عامل  خطر باشد  ، کودکانی که به میزلن  کافی ویتامین c ،E و امگا ۳  دریافت نمی کنند  و یا چاق هستند، ممکن است در معرض ابتلا به آسم باشند .

 

 

علایم :

به علت  باریک شدن مجاری هوایی در آسم ، کودک دچار تنفس سخت، سرفه، فشار  و سختی قفسه سینه ، بطور معمول با خس خس سینه مراجعه می کند.

خس خس سینه یا ویز ، یک  صدای  با  فرکانس بالا است که وقتی کودک بازدم میکند شنیده می شود .

 خس خس سینه

 در تمام موارد آسم خس خس سینه وجود ندارد  , در آسم  خفیف  بویژه  در کودکان   کم سن  , ممکن است  تنها سرفه وجود داشته باشد . بعضی  کودکان  بزرگتر  با آسم  خفیف , تنها  وقتی  فعالیت می کنند یا در معرض هوای  سرد قرار می گیرند , سرفه دارند.

اگرچه کودکان  با حمله  آسم بسیار شدید  , ممکن است   ویزینگ  یا خس خس سینه  نداشته باشند  , چون   هوای بسیار کمی جریان دارد  که نمی تواند  صدایی ایجاد کند . در حملات  بسیار شدید , تنفس  بسیار سخت  است . خس خس سینه,  ویزینگ  بسیار بلند  است.کودک   تند تر و با تلاش بسیار زیاد  تنفس می کند .  در حملات  بسیار شدید , کودک تنفس  بریده بریده  دارد  به حالت  ایستاده  و متمایل  به جلو می نشیند  . پوست  بسیار مرطوب  و رنگ پریده  یا آبی می باشد .

 تشخیص

  1. خس خس  سینه  و سابقه خانوادگی  آسم  یا آلرژی
  2. گاهی تستهای  آلرژی
  3. گاهی تستهای   عملکرد ریوی

یک پزشک  تشخیص آسم کودکان  را وقتی می گذارد  که کودک دوره های  تکرار  شونده  ویزینگ  داشته باشد، بویژه  هنگامی  که سابقه  آلژری   و آسم شناخته  شده  در سایر اعضای  خانواده  وجود داشته  باشد .  گرافی قفسه  سینه به ندرت برای  تشخیص آسم  کودکان  نیاز است . گرافی در مواردی  انجام می شود که   پزشکان  به یک اختلال دیگر مثل پنومونی  (سینه پهلو) فکر می کنند.

پزشکان گاهی  تستهای  آلرژی  را برای تشخیص  محرکهای بالقوه  انجام می دهند . کودکان  با دوره های ویزینگ  مکرر ممکن است  برای تشخیص   سایر بیماریها نیاز به آزمایش  داشته باشند  مثل   ریفلاکس گوارشی  یا سیستیک   فیبروزیس (cystic fibrosis) در کودکان  بزرگتر  گاهی نیاز به انجام  تستهای  فانکشن  ریوی است .

 در بیشتر کودکان  تستهای  فانکشن ریوی  در بین حملات نرمال است .

کودکان بزرگتر   و نوجوانان که مورد  شناخته شده  آسم هستند  معمولا از پیک فلومتری استفاده می کنند . ( یک  وسیله دستی کوچک که سرعت بیرون  دادن هوا را  اندازه گیری میکند ) که بدین وسیله  میزان باریک شدن راه هوایی مشخص می شود .

 پیش آگهی

 بسیاری از  کودکان  از بیماری  آسم بهبود می یابند. با این حال یک چهارم از این کودکان  یا حملات آسم  در آنها ادامه می یابد  یا علائم آسم  بعد از  بهبودی  مجدد عود می کند . کودکان با آسم شدیدتر احتمال بیشتری  وجود دارد که آسم آنها در بزرگسالی  ادامه یابد .

سایر عوامل خطر برای عود آسم یا تبدیل شدن به آسم مقاوم شامل : جنسیت زن، سیگار کشیدن، پیشرفت آسم در سن پایین تر  و حساسیت  به گرد و غبار خانگی.

اگرچه آسم سالانه باعث مرگ و میر قابل توجهی  میشود ولی بیشتر  این موارد  با درمان  قابل پیشگیری هستند .

پیش آگهی برای کودکانی که دسترسی به درمان دارند و برنامه های درمانی  را دنبال  می کنند  خوب است .

 پیشگیری

 هنوز  شناخته نشده است  که در یک خانواده  با سابقه خانوادگی آسم چطور می توان  از  پیشرفت آسم  کودک جلوگیری  کرد .

با این حال چون شواهد ی وجود دارد که کودکانی که مادر آنها در طی  بارداری  سیگار میکشد، شانس بیشتری برای ابتلا به آسم دارند، بویژه در خانواده های با سابقه  خانوادگی  آسم , خانم های باردار  باید از کشیدن  سیگار امتناع کنند.

کودکان مبتلا به آلرژی باید مواد زیر در اتاق خواب  خود خارج کنند

  1. بالش پر
  2. فرش و قالی
  3. حیوانات خانگی
  4. پرده ها
  5. مبل های پارچه ای
  6. اسباب بازی
  7. گرد و غبار و سایر آلرژن ها

 موارد دیگر  برای کاهش آلرژن ها عبارتند از:

  • استفاده از بالش هایی با  فیبر مصنوعی  و روکش های نفوذ ناپذیر
  • شستشوی روبالشی و ملحفه وپتو با اب داغ
  • استفاده از خشک کننده های در زیر زمین و  جاهایی که در معرض هوای آزاد  نیستند و خانه های مرطوب برای کاهش احتمال رشد قارچ ها
  • استفاده از بخار اب برای تمیز کردن خانه از گرد و غبار  و آلرژن ها
  • استفاده از  آفت کش ها  برای  حذف سوسک ها
  • عدم استعمال سیگار در خانه

 دود سیگار  علائم را در کودکان   آسمی شدید تر می کند , بنابراین مهم است که حداقل در محیطی که کودک  وقت می گذراند , سیگار نکشید .

سایر محرک ها مثل  بوی تند , گازهای محرک , دمای سرد , رطوبت بالا باید  در حد امکان حذف یا کنترل شود .

به خاطر اینکه فعالیت ورزشی برای تکامل و رشد  کودک بسیار مهم است، پزشکان معمولا کودکان را برای انجام فعالیت بدنی  و ورزشی  تشویق  کرده  و توصیه می کنند  که بلافاصله  قبل از ورزش از داروی آسم استفاده شود .

 

 

   شاتهای  آلرژی  (ایمونوتراپی)

 اگر دوری و اجتناب از آلرژی  خاصی ممکن نیست، پزشک ممکن است توصیه به ایجاد حساسیت  زدایی با مواد آلرژی زا کند . اگرچه منافع این روش کاملا شناخته شده نیست .

درمان

  • برای حملات حاد —-> گشاد کننده ی های برونش ( برونکوریلاتور) و گاهی کورتون ها
  • برای حملات مزمن —-> کورتون های استنشاقی ( گاهی ترکیب با گشادکننده های برونش ) و گاهی اصلاح کننده  لوکوترین ( مونته لوکاست )  یا کرومولین

  درمان برای بهبودی حملات ناگهانی وگاهی برای پیشگیری از حملات است .

کودکانی که بیماری خفیف وحملات بسیار کمی دارند , فقط در مواقع  حملات دارو مصرف می کنند . کودکان با حملات شدیدتر  و مکرر , معمولا نیاز به درمان دارویی برای پیشگیری از حملات دارند .

بسته به شدت و تعداد حملات , داروهای مختلفی استفاده می شود .

کودکانی که حملات  کمی با شدت کم دارند از دوز پایین کورتون استنشاقی یا اصلاح کننده لوکوترین ( مونته لوکاست –زفیرلوکاست) هر روزه برای پیشگیری از حملات استفاده می کنند .

حملات حاد

 درمان شامل:

  1. بازکردن مجاری هوایی با گشادکننده برونش مثل سالبوتامول
  2. متوقف کردن التهاب

انواعی از داروهای استنشاقی راههای هوایی را باز می کند که شامل آلبوترول (سالبوتامول)   و اترونت.

  استفاده از برونکودیلاتور های طولانی اثر مثل  سالمترول و فورمترول به تنهایی در درمان این کودکان  توصیه نمی شود .

کودکان و نوجوانان برای استفاده از این داروها از یک محفظه استفاده می کنند که این محفظه انتقال دارو به ریه ها را به حداکثر رسانده و شانس عوارض جانبی  را کاهش می دهد.

شیر خواران و کودکان کم سن , گاهیی می توانند از داروهای استنشاقی همراه با محفظه استفاده کنند به شرطی که یک ماسک مناسب به ان متصل شود.

 آلبوترول (سالبوتامول) از طریق خوراکی هم می تواند استفاده شود اما این روش کمتر موثر بوده و عوارض جانبی بیشتری نسبت به استفاده از طریق استنشاقی دارد.

 در کودکان با حملات  متوسط آسم ممکن است نیاز به کورتون های خوراکی یا تزریقی باشد .

کودکان با حملات آسم شدید و پایدار باید در بیمارستان بستری شوند که در درمان این کودکان از گشادکننده های برونش که به روش استنشاقی یا نبولایزر هر 20 دقیقه  داده می شود , استفاده می شود.

 گاهی پزشکان در کودکانی که حملات شدیدی دارند و  به داروهای استنشاقی پاسخ نمی دهند از اپی  نفرین تزریقی یا تربوتالین استفاده می کنند .

پزشکان معمولا داروهای کورتون را از طریق وریدی  به کودکانی که حملات شدیدی  دارند تزریق می کنند.

 

 

آسم مزمن

 درمان آسم مزمن شامل

1.کورتون های استنشاقی  روزانه و احتمالا داروهای دیگری برای کنترل التهاب

2.استفاده از داروهای استنشاقی قبل از ورزش

 شیرخواران و کودکان کمتر از5 سال که نیازمند درمان بیشتر از 2بار درهفته  هستند , کسانی که آسم مقاوم دارند یا در خطر حملات  شدیدتر و بیشتر هستند باید داروی کورتون استنشاقی دریافت کنند. این  کودکان ممکن است  داروی اضافه دیگری مثل مونته لوکاست دریافت کنند یا داروی گشاد کننده برونش طولانی اثر که اکثرا در ترکیب با داروهای کوتونی می باشد هم چنین گاهی به کرومولین نیاز می باشد .

اگر این داروها در پیشگیری از حملات آسم موثر نباشد کودکان ممکن است نیاز به داروهای  کوتونی  از طریق خوراکی  داشته باشند .

کودکان بالای 5 سال و نوجوانان  با آسم شبیه بزرگسالان درمان می شوند.

کودکانی که حملات آسم در طی ورزش دارند , معمولا یک دوز داروی استنشاقی گشاد کننده برونش ( سالبوتامول) درست قبل از ورزش باید استفاده  کنند.

کودکانی که آسم آنها با آسپیرین و سایر دارو های غیر استروئیدی تحریک می شود باید از مصرف این داروها اجتناب کنند .

به خاطر اینکه آسم یک بیماری درازمدت می باشد  که با تنوعی از درمان ها سروکار دارد, پزشکان با کودکان و والدین آنها صحبت می کنند که مطمئن شوند آنها این اختلال و بیماری را به بهترین نحوی درک کرده اند . والدین و کودکان باید آموزش ببینند که شدت حمله آسم را  تخمین بزنند، که چه وقت از داروها و پیک فلومتری استفاده کنند , چه وقت با دکتر تماس گرفته و چه وقت به بیمارستان بروند.


333.jpg
23/فوریه/2019

بالا آوردن شیر یک مسئله شایعی برای شیرخواران است. اگر شیرخوار مقدار کمی شیر بالا آورد به آن GER یا رفلاکس معده می گویند ولی استفراغ مکرر اغلب با ناراحتی و مشکل تغذیه و کاهش وزن همراه است که به علت بیماری جدی تری بنام بیماری GERD یا بیماری ریفلاکس معدی می باشد.

هر 2 مورد GER و GERD می توانند باعث بالا آوردن محتویات معده از جمله اسید به مری شود که گاهی این محتویات به داخل دهان یا حتی خارج دهان می ریزد.

اغلب اوقات این استفراغ مکرر است.

تفاوت این 2 مورد با شدت علائم و اثرات پایدار معلوم می شود.

کودکان بزرگتر نیز مبتلا به ریفلاکس می شوند.

علل بیماری ریفلاکس معده مری ( GERD) در کودکان و شیرخواران

اغلب اوقات ریفلاکس به علت هماهنگی ضعیف مجاری گوارشی می باشد.

تعداد بسیاری از شیرخواران مبتلا به ریفلاکس معده (GERD) در سلامت می باشند با این حال تعدادی از شیرخواران می توانند دارای مشکلاتی مرتبط با سیستم عصبی، مغزی و ماهیچه ها باشند .

اکثر شیرخواران در سال اول زندگی از این وضعیت بهبودی می یابند .

در کودکان بزرگتر علل GERD اغلب مشابه بزرگسالان است. هنگامی که کودکی این بیماری را در شیرخوارگی و سنین پایین تر تجربه کرده در ریسک بالاتری از بیماری ریفلاکس معدی GERD قرار می گیرد .

هر عاملی که باعث شل شدن دریچه پایین مری (LES) یا افزایش فشار محتویات در زیر دریچه مزبور شود منجر به ریفلاکس معدی می شود.

فاکتورهای خاصی ممکن است با بیماری ریفلاکس معده همراهی داشته باشد که شامل :

1.  چاقی
2. پرخوری
3. خوردن غذاهای تند و سرخ شده
4. نوشیدن قهوه و نوشابه های گازدار
5. داروهای خاص

با توجه به اینکه بیماری ریفلاکس معده در بعضی خانواده ها بیشتر به چشم می خورد به نظر می رسد که یک عامل ژنتیک در ابتلا به GERD موثر باشد .

 

 

نشانه های ریفلاکس معده در شیرخواران و کودکان :

1)  استفراغ مکرر یا عود کننده

2) سرفه یا خس خس مکرر یا مداوم

3) ممانعت از خوردن یا اشکال در شیرخوردن ( گیر کردن شیر یا عق زدن)

4) سوزش سر دل – دفع گاز درد شکم یا رفتار کولیکی (گریه زیاد، نق زدن هنگام شیرخوردن یا بلافاصله بعد آن)

5) بالا آوردن شیر و بلع مجدد آن

6) شکایت از مزه ترش در دهان مخصوصاً صبح ها

 

 

آیا شیرخواران از بیماری ریفلاکس معده بهبودی می یابند؟

بیشتر کودکان تا 1 سالگی بهبودی می یابند، در کمتر از 5% موارد، علائم تا دوران نوپایی ادامه می یابد، با این حال رفلاکس معده در کودکان بزرگتر می تواند رخ دهد در چنین کودکانی این بیماری قابل کنترل است .

تشخیص ریفلاکس معده در شیرخواران و کودکان :

معمولاً سابقه پزشکی که توسط والدین بازگو شود برای تشخیص ریفلاکس معده توسط پزشک کافی است، به ویژه وقتی که مشکل بصورت مرتب ایجاد شود و باعث ناراحتی شود . نمودار رشد و تاریخچه رژیم غذایی نیز مفید است، اما معمولاً تست های بیشتر مورد نیاز است که عبارتند از :

1)  بلع باریوم یا GI سری: این مورد یک گرافی اشعه X ویژه هست که با استفاده از باریم (ماده حاجب) باعث بهتر رؤیت شدن مری، معده و قسمت های فوقانی روده باریک می شود. این روش باعث تشخیص هر گونه انسداد یا تنگ شدگی این مناطق می شود .

  1. PROBE PH : در طی آزمون، از کودک خواسته می شود که یک لوله بلند و باریک را بلع کند که یک پروپ در نوک آن است که مدت 24 ساعت در مری قرار می گیرد. نوک پروب در قسمتهای تحتانی مری قرار می گیرد و میزان اسید معده را اندازه گیری می کند.

در تشخیص اینکه مشکل تنفسی در نتیجه ریفلاکس ایجاد شده یا خیر کمک کننده است.

2) اندوسکوپی قسمت فوقانی روده : این مورد با کمک یک آندوسکوپ که باریک و قابل انعطاف هست و دارای یک لوله نورانی و دوربین هست انجام می شود که به پزشک اجازه دیدن قسمتهای داخلی مری، معده و قسمت فوقانی روده باریک را می دهد .

4) مطالعه تخلیه معده : در تعدادی از بیماران مبتلا به ریفلاکس معده تخلیه معده به آرامی صورت می گیرد که منجر به ریفلاکس اسید می شود.

در طی این آزمایش کودک شیر یا ماده غذایی مخلوط با ماده رادیواکتیو را میل می کند. عبور این ماده شیمیایی در مجاری گوارشی با استفاده از دوربین مخصوصی دنبال می شود .

 

 

درمان ریفلاکس اسید در شیرخواران و کودکان :

انواع مختلفی از تغییر شیوه زندگی وجود دارد که می تواند در درمان کودکان بزرگتر و شیرخواران استفاده کرد.

1)  بعد از شیرخوردن کودک را به مدت 30 دقیقه در حالت غیر خوابیده نگه دارید

2) قسمت سر تخت یا گهواره کودک را بالا بیاورید .

3) به بطری شیرکودک مقداری غلات اضافه کنید (بدون اجازه پزشک انجام ندهید)

4) در هر نوبت مقدار کمتری شیر به کودک بدهید ولی دفعات شیردهی را زیادتر کنید

5) غذاهای سفت تر و جامد را امتحان کنید .

کودکان بزرگتر :

1)  سر تخت کودک را بالا بیاورید .

2) به مدت 2 ساعت بعد از غذا خوردن کودک را در حالت غیر خوابیده نگه دارید

3) تعداد دفعات تغذیه کودک را افزایش دهید ولی حجم مواد غذایی در هر نوبت را کاهش دهید

4) مطمئن شوید که کودک شما پرخوری نمی کند

5) محدود کردن غذاها و نوشیدنی هایی که باعث بدتر شدن ریفلاکس می شود مثل غذاهای چرب، تند و سرخ شده ، نوشیدنی های کافئین دار و گازدار

6) کودک را برای انجام فعالیت های ورزشی منظم تشویق کنید. اگر ریفلاکس شدید باشد یا بهتر نشود پزشک شما ممکن است دارو را توصیه کند .

دارو درمانی :

1)  داروهای آنتی اسید مثل شربت Almgs

2) مسدود کننده هیستامین (H2) مثل رانیتیدین- سایمتیدین

3)داروهای مهار کننده پمپ پروتون مثل نکسیوم، امپرازول، لانزوپرازول ، پنتوپرازول – رابپرازول

محققان مطمئن نیستند که کاهش اسید معده باعث کاهش ریفلاکس در شیرخواران شود .

در بیشتر موارد داروهایی که باعث کاهش گاز روده می شود یا اسید معده را خنثی می سازد (آنتی اسیدها) بسیار ایمن هستند .

در دوزهای بالا داروهای آنتی اسید باعث عوارض جانبی از جمله اسهال می شوند .

استفاده مزمن دوزهای بسیار بالا از آنتی اسید باعث افزایش ریسک بیماریهایی مثل نرمی استخوان (راشیتیسم) می شود.

عوارض جانبی داروهایی که مانع تولید اسید می شوند ناشناخته است. تعداد کمی از کودکان با مصرف رانیتیدین و سایمتیدین دچار عوارضی مثل خواب آلودگی می شوند .

جراحی برای ریفلاکس معده (GERD):

معمولاً نیازی به جراحی برای درمان ریفلاکس معده کودکان و شیرخواران نیست در موارد ضرروری، فوندوپلیکیشن بهترین نوع عمل جراحی می باشد .

در طی این عمل ، قسمت فوقانی معده را به دور مری  می پیچند که باعث تشکیل دریچه می شود که با انقباض معده بسته شده و مانع ریفلاکس می شود .


1-1.jpg
05/فوریه/2019

عفونت گوش وقتی اتفاق می افتد که ویروس ها یا باکتریها به گوش میانی ، فضایی که پشت پرده گوش وجود دارد وارد شوند . هنگامی که یک کودک دچار عفونت گوش می شود ( که به آن اوتیت می گویند) گوش میانی با چرک (مایع عفونی) پر می شود . فشار چرک به پرده گوش می توانند بسیار دردناک باشد .

علائم و نشانه های عفونت گوش چیست :

درد گوش علامت اصلی عفونت گوش میانی است . کودکان ممکن است علائم زیر را نیز داشته باشند :

  1. تب
  2. اشکال در خوردن،نوشیدن یا خوابیدن،جویدن و مکیدن.
  3. دراز کشیدن ممکن است باعث ایجاد فشار و درد زیادی در گوش میانی شود .

کودکان بزرگتر امکان دارد از درد گوش شکایت کنند، اما کودکان کوچکتر تنها ممکن است ایرادگیر شوند یا بیشتر از حد معمول گریه کنند .

اگر فشار حاصل از ایجاد چرک و مایع داخل گوش میانی به اندازه کافی بالا باشد، می تواند باعث پارگی پرده گوش شود که به دنبال آن مایع چرکی گوش به بیرون جریان می یابد . عفونت گوش میانی علت شایع پارگی پرده گوش در کودکان است .

کودک با پارگی پرده گوش ممکن است سرگیجه یا حالت تهوع داشته باشد ، یا صدای زنگ و وزوز در گوش شنیده شود .

 

 

عفونت گوش چگونه اتفاق می افتد ؟

عفونت گوش میانی معمولاً به علت التهاب و تورم در یک یا هر 2 لوله استاش( لوله ای که گوش میانی را به خلف گلو وصل می کند) اتفاق می افتد .

سرماخوردگی، عفونت گلو، ریفلاکس اسیدی معده یا آلرژی می تواند باعث تورم لوله استاش شوند. این تورم باعث می شود که ترشح مواد موکوسی مسدود شود سپس باکتری و ویروس در این موکوس رشد کرده و باعث تولید چرک می شود .وقتی پزشکان اصطلاح عفونت گوش را بکار می برند منظور آنها بیشتر عفونت و التهاب گوش میانی است تا التهاب گوش خارجی ( گوش شناگران). التهاب گوش میانی با افیوژن (مایع) هنگامی است که مایع غیر آلوده در گوش افزایش یابد که ممکن است بدون علامت باشد . اما در بعضی بچه ها این مایع باعث احساس پری در گوش می شود.

چرا کودکان مبتلا به عفونت گوش می شوند :

کودکان (مخصوصاً در 2 تا 4 سال اول زندگی) بیشتر از بزرگسالان مبتلا به عفونت گوش می شوند به دلایل مختلف :

  1. لوله استاش در آنها کوتاهتر و افقی تر بوده و این باعث می شود که باکتری و ویروس به آسانی وارد گوش میانی شود . لوله استاش در آنها باریکتر است بنابراین بیشتر احتمال انسداد وجود دارد .
  2. لوزه سوم ( آدنوئید) که در خلف گلو قرار دارد در آنها بزرگتر است و در باز شدن لوله استاش اشکال ایجاد می کند .
  3. علل دیگر شامل در معرض دود سیگار بودن استفاده از بطری شیر ، نگهداری کودک در مهد کودک می باشد .

عفونت گوش در پسرها از دخترها شایعتر است .

عفونت گوش غیر مسری هست، اما سرماخوردگی که بعضی مواقع موجب گوش درد می شود مسری می باشد عفونت در طی زمستان، هنگامی که اکثر افراد به عفونت های تنفسی فوقانی یا سرماخوردگی مبتلا می شوند، شایعتر است. (یک کودک مبتلا به عفونت گوش ممکن است علائم سرماخوردگی مثل آبریزش بینی، سرفه یا گرفتگی بینی داشته باشد)

 

 

عفونت گوش چه مدت طول می کشد :

عفونت گوش میانی اغلب در 2 تا 3 روز بدون درمان خاصی بهبود می یابد . در برخی موارد حتی پس از درمان با آنتی بیوتیک ، عفونت مدت بیشتری طول می کشد (با مایع در گوش میانی برای 6 هفته یا بیشتر)

چگونه عفونت گوش تشخیص داده می شود :

پزشک با انجام معاینه فیزیکی و معاینه گوش، عفونت گوش میانی را تشخیص می دهد .آنها با استفاده از اتوسکوپ که یک وسیله کوچک شبیه چراغ قوه هست، پرده گوش را مشاهده می کنند .

چگونه عفونت گوش درمان می شود :

برای درمان عفونت گوش پزشک موارد بسیاری را در نظر می گیرد که شامل :

  1. نوع و شدت عفونت گوش
  2. کودک چند وقت یک بار عفونت گوش می گیرد ؟
  3. عفونت گوش چه مدت طول کشید ؟
  4. سن کودک و سایر عوامل خطر
  5. آیا عفونت روی شنوایی تاثیر گذاشته است ؟

همه کودکان نیاز به درمان آنتی بیوتیکی ندارند زیرا بیشتر عفونتهای گوش به خودی خود بهبود می یابد .

بسیاری از پزشکان از روش انتظار و دیدن استفاده می کنند. برای چندین روز بدون آنتی بیوتیک برای تسکین درد از داروهای مسکن استفاده می کنند تا اینکه ببینند که عفونت بهتر شده است ؟

آنتی بیوتیک بطور معمول استفاده نمی شود زیرا آنها

1)  به عفونتهای ناشی از ویروس کمک نمی کنند

  1. از مایع گوش میانی خلاص نمی شوید
  2. می تواند باعث ایجاد عوارض جانبی شود
  3. معمولاً باعث بهبود درد در 24 ساعت اول نمی شوند و پس از آن نیز تنها اثر کمی دارد

هم چنین استفاده بی رویه از آنتی بیوتیک ها منجر به ایجاد باکتریهای مقاوم به آنتی بیوتیک می شود که پروسه درمان را سخت تر می کند .

اگر یک پزشک آنتی بیوتیک تجویز کند، معمولاً یک دوره درمان 10 روز را توصیه می کند کودکان 6 سال و بالاتر که عفونت شدیدی ندارند ممکن است دوره درمان برای 7-5 روز طول بکشد .

بعضی از کودکان مثل آنهایی که دارای عفونت های مکرر هستند یا کاهش شنوایی یا تاخیر در صبحت کردن دارند، ممکن است نیاز به جراحی لوله استاش داشته باشند .

پزشک گوش و حلق و بینی لوله ( لوله تیمپانوستومی) را با جراحی ، جاگذاری می کند . که باعث تخلیه مایع از گوش میانی می شود . این عمل به ایجاد تعادل در گوش کمک می کند .

 

 

در چه موارد دیگری به آنتی بیوتیک نیاز هست :

آنتی بیوتیک ها می توانند درمان مناسب برای بچه هایی باشد که  شدت عفونت گوش در آنها زیاد است. پزشک آنها ممکن است آنتی بیوتیک های روزانه را برای پیشگیری از عفونت های آینده در آنها تجویز کند بچه های کم سن یا افرادی که بیماری شدیدی دارند ممکن است از ابتدای بیماری نیاز به آنتی بیوتیک داشته باشند .

رویکرد انتظار و دیدن روش مناسبی برای کودکان مبتلا به شکاف کام، سندرم داون و بیماران با نقص سیستم ایمنی نمی باشد .

چگونه می توانیم به کودک کمک کنم تا بهتر شود ؟

با درمان آنتی بیوتیکی یا بدون آن، می توانید با استفاده از استامینوفین یا ایبوپروفن در مواقع درد و تب ، ناراحتی و درد کودک را کاهش دهید .پزشک همچنین ممکن است، قطره های گوش را برای کاهش درد توصیه کند البته در صورتی که پرده گوش پاره نشده باشد .

آیا عفونت گوش می تواند به شنوایی آسیب برساند ؟

ایجاد مایع در گوش میانی جلوی انتشار صدا را می گیرد، که می تواند منجر به شکایت کاهش موقت شنوایی شود.

کودکان با این مشکلات ممکن است :

  1. به صداهای آرام پاسخ ندهند .
  2. نیاز به بلند کردن صدای رادیو و تلویزیون داشته باشند.
  3. با صدای بلند صحبت کنند.
  4. در مدرسه بی توجه و سربه هوا به نظر برسند.

در کودکانی که التهاب گوش میانی با مایع ( افیوژن) دارند، مایع پشت پرده گوش از انتشار صدا جلوگیری می کند بنابراین کاهش شنوایی موقت ایجاد می شود که خیلی محسوس نیست در کودکانی که پرده گوش پاره شده است ممکن است صدای زنگ در گوش یا وزوز شنیده شود و شنوایی آنها کاهش می یابد .

 

 

آیا از عفونت گوش می توان پیشگیری کرد ؟

بعضی از انتخابهای شیوه زندگی می تواند به محافظت کودکان از عفونت گوش کمک کند .

دادن شیر مادر حداقل در 6 ماه اول زندگی به پیشگیری از اپی زودهای اولیه عفونت گوش کمک می کند .

اگر کودک با بطری شیر (شیشه پستانک) تغذیه شود ، کودک را در هنگام خوابیدن تغذیه نکرده و حتماً با زاویه ای به وی شیر دهید .

از تماس کودک با دود سیگار جلوگیری کنید که باعث افزایش تعداد و شدت عفونت های گوش می شود .

واکسیناسیون کودک را به روز نگه دارید، زیرا واکسن های خاصی به جلوگیری از عفونت گوش کمک می کند .

چه زمانی باید با پزشک تماس گرفت ؟

به ندرت عفونت های گوش که بهبود نمی یابند یا عفونت های شدید و تکراری گوش میانی منجر به عوارض می شود .

بنابراین بچه هایی که از گوش درد یا احساس پری در گوش شکایت دارند بویژه وقتی همراه با تب باشد اگر بعد از 2 روز بهبودی نداشته باشد باید توسط پزشک معاینه شود .

عوامل دیگری که باعث ایجاد گوش درد می شود شامل دندان در آوردن، جسم خارجی در گوش یا جرم سخت در گوش می باشد . پزشک شما می تواند علت ناراحتی کودک شما را یافته و آنرا درمان کند.


1-1.jpg
05/فوریه/2019

تب و تشنج به حرکات انقباضی و انبساطی ماهیچه ها گفته می شود که وقتی تب کودک خردسال به بالای 380C می رسد اتفاق می افتد. تشنج معمولاً برای چند دقیقه  به طول می انجامد و خودبخود متوقف می شود ولی تب ممکن است مدتی طول بکشد . تب و تشنج ممکن است خطرناک به نظر برسد اما معمولاً بدون هیچ درمانی متوقف می شود و موجب مشکلات دیگری برای سلامتی نمی شود. بعضی کودکان ممکن است بعد تب و تشنج خواب آلود شوند ، در حالیکه بقیه هیچ عوارضی را تجربه نمی کنند .

چه کسی در معرض تب و تشنج است :

تب و تشنج در کودکان 6 ماهه تا 5 ساله اتفاق می افتد ولی نوپایان 12 تا 18 ماهه بیشتر در معرض آن هستند .

کودکانی بیشتر احتمال ابتلا به تب و تشنج دارند که :

  1. سابقه خانوادگی تب و تشنج داشته باشند .
  2. کودک قبلاً یک حمله تب و تشنج داشته است . در حدود یک سوم کودکانی که یک حمله تب و تشنج داشته اند در آینده نیز آن را تجربه می کنند بویژه کودکانی که اولین حمله تشنج درسن 2 تا 1 سالگی بوده است .
  3. کودکانی که اولین مورد تب و تشنج را در زیر 15 ماهگی تجربه کرده اند .

 

 

بیشتر کودکان وقتی به سن 5 سالگی می رسند، از تب و تشنج رهایی می یابند . تب و تشنج به عنوان صرع در نظر گرفته نمی شود، کودکانی که یک مورد حمله تب و تشنج داشته اند، به میزان کمی ریسک صرع در آنها افزایش می یابد .

علائم و نشانه های تب و تشنج :

2 نوع حمله تب و تشنج وجود دارد :

  1. تب و تشنج ساده :
    که شایع تر است . این نوع معمولاً در عرض چند دقیقه خاتمه می یابد . اما در موارد نادر تا 15 دقیقه طول می کشد . در طی این نوع تشنج کودک ممکن است حرکات انقباضی و انبساطی عضلانی ، لرز و یا تکان ناگهانی سراسری داشته باشد . چرخش چشم ها را داشته باشد .صدای ناله داشته باشد. دچار کاهش سطح هوشیاری شود. استفراغ کند یا در طی حرکات تشنجی دفع بی اختیار ادرار داشته باشد .
  2. تب و تشنج کمپلکس :
    بیشتر از 10 دقیقه طول می کشد ، بیشتر از یک نوبت در 24 ساعت اتفاق می افتد و بصورت تکان های ناگهانی یک بخش یا یک سمت از بدن می باشد .

علت تب و تشنج :

علت تب و تشنج مشخص نیست، اما شواهد نشان دهنده این است که آنها با بعضی ویروس ها ارتباط دارند و به طریقی مغز در حال رشد کودک به تب بالا واکنش نشان می دهد .

در هنگام حمله تب و تشنج چه باید کرد :

اگر کودک شما دچار حمله تب و تشنج شده ، آرامش خود را حفظ کنید و سپس :

  1. به آرامی کودک را روی زمین یا کف اتاق قرار دهید .
  2. هر وسیله ای که نزدیک او هست را بردارید .
  3. کودک را به یک سمت بدن بچرخانید تا از خفگی جلوگیری شود .
  4. هر لباسی که در سرو گردن کودک می باشد را شل کنید .
  5. به علائم اختلال تنفسی کودک توجه کنید مثل کبود شدن صورت
  6. سعی کنید مدت زمان تشنج را محاسبه و ثبت کنید .

 

 

اگر تشنج بیشتر از 5 دقیقه طول بکشد یا کودک کبود شود، ممکن است یک نوع جدی و خطرناک تشنج باشد که حتماً با اورژانس تماس بگیرید . هم چنین مهم است که بدانیدچه کارهایی را هنگام تشنج نباید انجام دهید :

  1. سعی نکنید کودک را نگه داشته یا مهار کنید .
  2. هیچ چیزی را در دهان کودک قرار ندهید
  3. سعی نکنید که داروهای پایین آورنده تب به کودک بدهید .
  4. تلاش نکنید که کودک را در آب سرد یا ولرم برای خنک شدن قرار دهید .

هنگامی که تشنج متوقف شد کودک باید جهت تشخیص علت تب توسط پزشک معاینه شود .

پزشک کودک را معاینه کرده و از شما می خواهد که تشنج را برای او توصیف کنید .

در بیشتر موارد درمان بیشتری نیاز نیست .

پزشک ممکن است آزمایشاتی را برای کودکان زیر یکسال و هم چنین کودکانی که علائم دیگری مثل اسهال یا استفراغ دارند، درخواست دهد .

پزشک ممکن است درمان های استاندارد برای تب مثل استامینوفین و ایبوپروفن تجویز کند .

اگر کودک شما بیشتر از یک یا دو مورد تب و تشنج داشته که بیشتر از 5 دقیقه طول کشیده ، پزشک ممکن است یک داروی ضد تشنج جهت مصرف در خانه برای کودک تجویز کند .

چه موقعی با اورژانس تماس بگیریم :

  1. کودک تب و تشنج داشته که بیش از 5 دقیقه طول کشیده است .
  2. تشنج به جای اینکه کل بدن را درگیر کند ، تنها قسمتهای از بدن را درگیر کرده است .
  3. کودک اشکال در تنفس دارد یا رنگ او آبی متمایل به کبود شده است .
  4. در عرض 24 ساعت یک نوبت تشنج دیگر داشته است .
  5. بطور طبیعی پاسخ نمی دهد .
  6. نیاز به داروی ضد تشنج برای توقف تشنج وجود دارد .

کودکی که بعضی از واکسن هایش را دریافت نکرده است ، تب و تشنج او می تواند ریسک مننژیت( عفونت پرده های مغز) را بالا ببرد .

اگر کودک شما یکی از علائم مننژیت را داشته باشد سریعاً با مرکز مراقبت های پزشکی تماس بگیرید .

علائم مننژیت شامل :

  1. سفتی گردن
  2. استفراغ به مقدار زیاد
  3. در شیرخواران برجسته شدن ملاج ( فونتانل) در سر کودک

ممکن است تب و تشنج ظاهراً ترسناک باشد ولی در کل بیماری شایعی است و معمولاً نشانگر بیماری جدی نمی باشد .


مطب تخصصی کودکان خانم دکتر فاطمه خادم

مطب تخصصی کودکان خانم دکتر فاطمه خادم
دارای کادری مجرب و حرفه ای در زمینه های کودکان و نوزادان

آدرس : ساری، بلوار امیر مازندرانی، مجتمع سینا، طبقه سوم، واحد 18